Christelijke encyclopedie

Geschreven onder redactie van theoloog F.W. Grosheide, 1925-1931

Gepubliceerd op 08-01-2020

Wolfgang Amadeus Mozart

betekenis & definitie

1756— 1791. De beroemde Oostenrijksche componist.

Een der grootste kunstenaars van alle tijden. Zijn buitengewone gaven vertoonden zich zóó vroegtijdig, dat hij als een wonderkind de algemeene opmerkzaamheid trok.

Als twaalfjarige knaap bezocht hij ook ons land, bespeelde er de voornaamste orgels en werd met groote toejuiching gehoord. Ofschoon hij alzijntijdgenooten vér overtrof, is het hem nooit gelukt een aanstelling als kapelmeester te verkrijgen.

In 1781 vestigde hij zich te Weenen, waar hij leefde van lessen en van de schrale opbrengst zijner compositiën. Tot zijn meest beroemd oeuvre behooren Don Juan (1787), door velen voor zijn meesterstuk gehouden, de Bruiloft van Figaro en de Tooverfluit (1791).

Zelf ijverig vrijmetselaar, heeft hij in Die Zauberflöte de maçonnerie gehuldigd. Door deze magistrale werken besteeg hij het toppunt van den roem.

Mozart geldt onbestreden als de eerste componist van zijn tijd. Zijn compositiën zijn van onovertroffen schoonheid.

De hoogste beteekenis verkreeg hij als dramatisch componist.

Zijn hoofdverdienste is, „dat hij aan de opera een klassieken vorm en inhoud, zoowel als een scherpzinnige karakterteekening gaf”. (B.

Kothe.) Hij heeft den grond gelegd voor de ontwikkeling van het moderne klavierspel. Mozart vatte alle wezenlijke eigenaardigheden der toenmalige scholen (de Italiaansche, Duitsche en Fransche) samen, ze tot eenheid brengend.

Zijn muziek is vol warme, edele gevoelsuiting, gepaard met onnavolgbare gratie. Al werd zij tijdelijk in de schaduw gesteld, zij zal altijd de wereld tot bewondering blijven dringen.

Van zijn missen is het Requiem (zijn zwanenzang) wereldberoemd. In zijn symphonieën neemt hij een plaats in tusschen Haydn en Beethoven.

Zijn strijkkwartetten behooren tot het allerbeste, dat op dit gebied ooit is voortgebracht. Nog maar 35 jaar oud, stierf hij, 5 December 1791.

Op het St. Marxer Friedhof werd hij in een graf der armen begraven, zonder dat één zijner vrienden — ook niemand van de loge — er bij tegenwoordig was.

Sic transit gloria mundi! In 1859 is een grootsch monument onthuld op de plek, waar vermoedelijk zijn laatste rustplaats kan zijn geweest.