Christelijke encyclopedie

F.W. Grosheide (1926)

Gepubliceerd op 08-01-2020

Oorkonde

betekenis & definitie

Getuigenis, geschreven bewijsstuk. Gewoonlijk wordt onderscheiden tusschen staats-oorkonden, en privaat-rechtelijke, b.v. een notarieele.

’t Woord is onder ons vooral bekend uit de benaming oorkonde der openbaring, welke aan de Heilige Schrift wordt toegekend. Op zichzelf is er tegen die benaming geen bezwaar, inzooverre men daarmeê het onderscheid tusschen Openbaring en Schrift wil doen uitkomen, en de Schrift karakteriseeren als de beschrijving, waaruit de Openbaring kan worden gekend. Beter is die benaming niet te gebruiken, nu deze vooral gebezigd wordt door hen, die Openbaring en Schrift scheiden en van elkander losmaken. Volgens hen heeft God wel op bizondere wijze gewerkt in de aan de Schrift voorafgegane Openbaring, maar de beschrijving van die Openbaring werd geheel aan de personen zelven overgelaten en ging om buiten Gods bizonder bestel. De Schrift is dan een oorkonde der Openbaring, d. w. z. een toevallige en gebrekkige, waaruit wij met groote moeite moeten opmaken wat al dan niet in haar tot de bizondere Openbaring behoort. De Heilige Schrift is dan niet het Woord Gods, maar — het Woord Gods wordt geacht in de Schrift te zijn vervat.

< >