Christelijke encyclopedie

Geschreven onder redactie van theoloog F.W. Grosheide, 1925-1931

Gepubliceerd op 29-12-2019

Drie

betekenis & definitie

Gelijk vier in de Heilige Schrift het getal is van de aarde, zoo is drie het symbool van het Goddelijke. God zelf is met menschelijke getallen niet te meten, maar Hij heeft zich in Zijn Woord alzoo geopenbaard, dat we Hem eeren zullen als Vader, Zoon en Heilige Geest.

En in verband daarmede doet Hij ons in de werken, die Hij verricht in natuur en in genade, het getal drie telkens opmerken. De gevallen zijn te veel om ze hier alle op te noemen.

Wij kiezen eenige van de voornaamste. Bij de schepping vinden we hemel, aarde en hetgeen onder de aarde is; na de zonde vinden we ontstaan, bestaan en vergaan, verleden, heden en toekomst; in het levende merken we op vader, moeder en kinderen (jongen); in de drie zonen van Noach gaat het menschelijk geslacht in drie groepen uiteen; Abraham, Izak en Jacob zijn de drie patriarchen; tabernakel en tempel hebben drie afdeelingen; er zijn drie voorname feesten; we hebben volk, Levieten en priesters; het Oude Testament valt in drie deelen uiteen (wet, profeten, hagiografen).

In Jezus’discipelkring speelt het drietal een voorname rol; drie kruisen staan er op Golgotha; in drie talen is het opschrift boven het kruis gesteld; drie dagen blijft Jezus in het graf; drie in aantal zijn de hoofddeugden (geloof, hoop en liefde); drievoudig is de zegen; Christus heeft drie ambten. Ook in de natuur openbaart zich afgedacht van de Schrift telkens het getal drie.

Het vuur brandt, steekt vuur aan en blijft zich zelf gelijk; de plant heeft wortel, stam en bladeren; vele insecten leven als rups, pop en vlinder; de bloem ontstaat uit den knop en levert de vrucht; de rivier heeft bron, loop en monding; de natuur telt dieren-, planten-en delfstoffenrijk; er zijn drie aggregatie-toestanden; bij den mensch vinden we hoofd, hart en hand; in de muziek bestaat de drieklank; de wijsbegeerte handelt over het goede, het ware en het schoone, zij kent these, antithese en synthese; drie afmetingen heeft de ruimte. Dit groote aantal analogieën, en er waren er nog veel meer te noemen, is van zelf niet onopgemerkt gebleven.

Zoo is het te verklaren, dat ook in de nietChristelijke filosofie, ja in de mythologieën der heidenen het gètal drie telkens naar voren komt. Men vindt het in de godenleer van Grieken, Indiërs en Germanen.

Aldus draagt de wereld, heel het menschelijk leven het kenmerk van geschapen te zijn en te worden onderhouden door een God, die bestaat in drie Personen.