Charles Heidsieck betekenis & definitie

Menigeen raakt in de war door het bestaan van drie champagnehuizen waarin de naam Heidsieck voorkomt. De geschiedenis verklaart echter alles. In 1785 richtte Florenz-Louis Heidsieck Champagne Heidsieck op, enkele jaren later gewijzigd in Heidsieck & Co. Toen hij in 1828 stierf, leek het alsof de zaak zou ophouden te bestaan, maar spoedig daarna beslisten twee neven anders. De één onder de naam Heidsieck & Co. Monopole, de ander als Heidsieck, later Piper Heidsieck.

Uit dit laatste champagnehuis ontstond in 1851 op zijn beurt Champagne Charles Heidsieck, toen Charles-Camille Heidsieck samen met zwager Ernest Henriot een nieuwe onderneming startte.

Charles Heidsieck was een levensgenieter die vaak meer geld uitgaf dan hij verdiende. De zaken gingen daardoor niet altijd even goed. Anderzijds bouwde hij door zijn kleurrijke levensstijl een reputatie op als 'Champagne Charlie', die zijn merk goed van pas kwam. Toen Louis Roederer en Veuve Clicquot zich vooral op Rusland concentreerden en Pommery veel energie stak in de Engelse markt, zag Charles Heidsieck voor zichzelf mogelijkheden in de Verenigde Staten. Hij maakte ettelijke promotiereizen naar Amerika en belandde er stelselmatig in de problemen. In 1893 overleed de oprichter, maar Champagne Charles Heidsieck overleefde alle ups en downs. Ook de 20e eeuw bracht Charles Heidsieck voor- en tegenspoed.

Tot 1976 werd het huis geleid door Heidsiecks. De familie werkte hard, maar had gebrek aan kapitaal en wijngaarden. De kwaliteit van de wijnen was wisselend. Een overname was onvermijdelijk. Tot 1985 was Henriot de baas en vanaf dat jaar Rémy Martin, het cognachuis dat al eerder de hand had weten te leggen op Krug (nu LVMH) en later ook op Piper Heidsieck. Sinds de overname door Rémy Martin, (nu Rémy- Cointreau) is er bij Charles Heidsieck veel ten goede veranderd. De kwaliteit van de champagnes is nu consistent en bovendien voortreffelijk. Dat is te danken aan de moderne cuverie, in 1994 gebouwd aan de zuidkant van Reims, waar een perfecte vinificatie-uitrusting staat opgesteld; aan de financiële middelen van het moederbedrijf waardoor er nu circa 55 hectaren eigen wijngaard, verspreid over de gehele Champagne viticole, inclusief 4,5 in Montgueux, zijn en er voor de overige 95 procent van de productie (tegen de 2 miljoen) eersteklas fruit kan worden ingekocht in meer dan 100 gemeenten, waaronder genoemd Montgueux (Ie Montrachet de la Champagne); aan de grote voorraad vins de réserve die is opgebouwd; aan de vorige, formidabel capabele directeur des caves, oenoloog Daniel Thibault en aan zijn al even deskundige opvolger Régis Camus, eveneens een gekwalificeerd oenoloog en reeds sinds 1993 in dienst van Charles Heidsieck. Na Thibault is ook hij door het gezaghebbende Britse wijntijdschrift 'Wine' uitgeroepen tot Winemaker of the Year - in 2004. Camus is dus verantwoordelijk voor Piper-Heidsieck en Charles Heidsieck, twee huizen met een verschillende strategie en verschillende doelgroep.

De Charles Heidsieck Brut Réserve Sans Année, de basischampagne van het huis en goed voor 80 tot 85 procent van de verkoop, is samengesteld uit een zeer brede selectie van 120 crus en bevat bovendien 40 procent vins de réserve die vaak tussen vijf en tien jaar oud zijn. Het is een van de beste aankopen die een champagneliefhebber kan doen. Het is absolute waar voor het geld. Hij is rijk, romig, fris, fruitig, vet, vineus en vlezig. Het is een verrukkelijke, harmonieuze en elegante champagne van een perfecte rijpheid - en met circa 12 gram suiker per liter een redelijk hoge dosage. In 1997 is men begonnen om deze BSA een halslabeltje mee te geven waarop aangegeven staat in welk jaar de prise de mousse is geweest. Nu is het médaillon op de voorkant er niet meer.

Het gaf te veel verwarring.

Velen dachten dat het om een oogstjaar ging. Het jaar dat de jonge wijn voor de prise de mousse in de kelders is gelegd, staat nu op het achteretiket. Maar spijtig genoeg is de uiterst waardevolle informatie over de datum van het dégorgement per 2008 niet meer aanwezig. 'Te ingewikkeld', zegt men bij Charles Heidsieck. In 2007 is de Mis en Cave 2004 op de markt en als het een magnum betreft, gaat het om een Mis en Cave 1997. Er zijn steeds drie verschillende Mis-en-Cavejaren in de markt en dat levert permanent drie zeer onderscheiden BSA's op. Een uiterst boeiend concept.

De Brut Millésimé is eveneens een absolute topper. De 1995 en 1996 zijn meesterwerken. De Brut Rosé Millésimé, nu de 1999, is gebaseerd op dezelfde wijnen. Het enige verschil is de toegevoegde rode wijn. Hij is vineus en krachtig - een rosé champagne voor aan tafel, bijvoorbeeld om te drinken bij lamsvlees. De prestige cuvée Champagne Charlie is werkelijk schitterend. De 1985 is een geweldige krachtpatser, rijk en rijp (met oxidatieve aroma's, biscuit, noten, koffie) en super aan tafel, bijvoorbeeld met een mooi stuk oude kaas uit Parma. Maar de echte luxe cuvée van Charles Heidsieck is de Blanc des Millénaires Millésimé. De naam verwijst naar de tweeduizend jaar oude crayères, waarin de wijn lange tijd heeft gerijpt. Het is een blanc de blancs, dus een pure chardonnay- compositie. De druiven hiervoor zijn geselecteerd in Oger, Mesnil, Vertus, Cramant, Avize en ook Montgueux. Het is een grootse wijn, subtiel genuanceerd, met een geweldige complexiteit, diepte, lengte en vooral ook verfijnde elegantie.

De nu voorhanden zijnde, exquise 1995, die 11 jaar sur lattes heeft gerijpt in de prachtige crayères, behoort tot de allermooiste champagnes in de markt. De Blanc des Millénaires bezit gastronomische kwaliteiten van het hoogste niveau.

Het is onbegrijpelijk dat Charles Heidsieck, een huis van grote klasse, niet meer bekendheid geniet.

Gepubliceerd op 07-06-2017