Ayala betekenis & definitie

Ayala is een mooie naam, maar het klinkt niet erg Frans. Het is de naam van een van oorsprong Spaanse familie, die via Colombia in Frankrijk terechtkomt. Edmond de Ayala, geboren in 1831 in Parijs, arriveert in 1855 in Aÿ. In 1860 trouwt hij de dochter van burggravin Marie Caroline Durand de Mareuil.

Als bruidsschat krijgt hij het Chateau d'Aÿ en wijngaarden in Aÿ en Mareuil. Als vanzelf begint hij vervolgens zijn eigen champagnehuis. Hij betrekt zijn broer Fernand in de zaak en later ook zijn drie zonen, Louis, Victor en Henry. De officiële naam van het huis is Ayala & Co - Chateau d'Aÿ. Het verdient snel enige faam en mag zich rekenen tot de Grandes Marques. Na de dood van Edmond, in 1902, wordt Ayala bestuurd door Victor en Henry de Ayala, twee van zijn kinderen. Het bedrijf beleeft een welvarende tijd. De productie is aanzienlijk en meer dan de helft gaat naar Groot-Brittannië. Hoewel, in april 1911 worden de bedrijfsgebouwen van Ayala (en enkele andere in Ay) door de gewelddadige opstand van wijnbouwers verwoest. Ayala herrijst wonderschoon uit de as. Prachtige, markante gebouwen in art-décostijl zijn daarvan tot op de dag van vandaag het bewijs.

Ayala heeft, evenals de andere, zwaar geleden onder de crisis van de jaren dertig van de 20e eeuw. In 1934 wordt Ayala verkocht aan de Britse bank Guinness en in 1937 wordt het huis overgenomen door René Chayoux, die het aan het eind van zijn leven in handen geeft van Jean-Michel Ducellier. Twee mannen die ook veel werk verzet hebben voor de Champagne viticole als geheel. In de jaren negentig van de 20e eeuw komt Ayala in de problemen door de champagnecrisis na 1991. De familie Ducellier moet Ayala uiteindelijk in 2000 verkopen aan een groep financiers onder leiding van Jean-Jacques Frey.

In januari 2005 doet deze groep Ayala over aan de groep Bollinger, die natuurlijk al diep is geworteld in Champagne. Ja, in Aÿ.

De bedrijfspolitiek is er sindsdien op gericht om zo snel mogelijk weer de verkopen op te voeren - in het jaar van overname werden er 400.000 flessen verkocht, in 2007 al weer 650.000 en voor 2009 is in een aantal van een miljoen voorzien. Maar belangrijker is om tegelijkertijd de hoogst mogelijke kwaliteit te behalen, maar dan in een stijl die verre staat van Bollinger. Ayala is beslist niet het tweede merk van Bollinger. Het heeft een eigen identiteit, een eigen stijl. Die stijl wordt gecontinueerd - chef de cave Nicolas Klym is daarvoor al meer dan 25 jaar verantwoordelijk. Niettemin zijn er kleine veranderingen in die stijl. De champagnes krijgen nu een lagere dosage (of zelfs geen dosage) en in de assemblages wordt meer chardonnay verwerkt - nu tot veertig procent. In 2005 is nadrukkelijk een boodschap afgegeven inzake het kwaliteitsstreven door met een Brut Zéro Dosage en een Brut Rosé Zéro Dosage te komen. Daar heb je immers de beste druiven voor nodig. Die druiven komen niet van eigen wijngaarden, want de 40 hectaren van Ayala heeft Frey niet meeverkocht. Men moet dus druiven kopen. In de BSA worden zo'n dertig verschillende crus verwerkt, alle met een échelle des crus van tussen de 90 en 95 procent. Voor de millésimes en voor La Perle d'Ayala gebruikt men bijna alleen grands crus.

Overigens is de Brut Zéro exact dezelfde champagne als de BSA, de Brut Majeur, en dat vraagt lef. In wezen wil men laten zien dat de Brut Majeur geen make-up nodig heeft. Het lage dosage-beleid is primordiaal in de strategie van Ayala. Onder andere daardoor zijn de champagnes van Ayala in de afdronk zo lichtvoetig. De etiketten hebben een heldere en moderne uitstraling. Op het achteretiket staat tegenwoordig altijd de datum van het dégorqement vermeld.

Gepubliceerd op 07-06-2017