eliminatie betekenis & definitie

1. Het elimineren.

2. Speeltechniek waarbij een tegenspeler (of beide tegenspelers) eerst ontdaan wordt van kaarten waarmee hij kosteloos van slag zou kunnen gaan en vervolgens aan slag wordt gebracht (ingooi).

Voorbeeld:eliminatieZuid speelt 6♥. De start is ♦B. Zuid neemt met ♦A, speelt harten naar het aas, laat ook ♥H spelen en ziet dan dat er een vaste verliezer in troef is. Om het contract te maken mag hij geen schoppenslag verliezen. Dat lukt als volgt. In noord worden ♣A en ♣H geïncasseerd. Dan wordt een klaveren in zuid getroefd. Vervolgens speelt de leider ruiten naar de heer en wordt ook ♦V gemaakt (zuid ♠4 weg). Zowel de klaveren als de ruiten zijn hiermee ‘geëlimineerd’. Met harten wordt oost aan slag gebracht. Speelt hij klaveren na, dan troeft zuid in de hand en gaat op tafel ♠9 weg. Speelt oost schoppen, dan krijgt de leider de snit in deze kleur cadeau. In beide gevallen wordt het slem dank zij de eliminatie gemaakt.

Zie ook: dubbelrenonce; partiële eliminatie

Gepubliceerd op 23-06-2017