Vers betekenis & definitie

Titel met hoofdstuk- en versnummer, bijvoorbeeld Regeerakkoord 18, vers 4 (zie hieronder), verwijzing in de vorm van een verwijzing naar een bijbeltekst, gebruikt als men de onfeilbaarheid of het belang van een tekst wil benadrukken.

Dit is een parodie op het verwijzen naar een tekst in de bijbel. Het dikke boekwerk dat de bijbel is, is opgebouwd uit een groot aantal verschillende boeken, die alle uit een aantal hoofdstukken bestaan. Die hoofdstukken zijn op hun beurt onderverdeeld in verzen. Dit is gedaan om gemakkelijker over de tekst te kunnen schrijven en spreken. De verdeling in boeken bestaat al sinds de samenstelling van de bijbel maar de huidige hoofdstukindeling stamt uit de twaalfde eeuw en de verdeling in verzen uit de zestiende eeuw. Als een schrijver of spreker (een dominee of pastoor bijvoorbeeld) naar een bepaalde bijbeltekst verwijst, noemt hij gewoonlijk de titel van het boek, dan het hoofdstuknummer, gevolgd door vers en het versnummer. Een voorbeeld: het verhaal over de eerste wonderbare spijziging begint in Matteüs 14 vers 13. Deze structuur wordt ook wel, soms met enige spot, gebruikt bij het verwijzen naar andere teksten waarvan men duidelijk wil maken dat ze heel belangrijk voor iemand zijn en beschouwd worden als onfeilbaar.

Gebruiksvoorbeeld: Er is een brief van ma gekomen deze morgen, ze preekt weer Gerrit de Veer één vers één. (J. van Dorp-Ypma, Dominee in Laodicea, z.j., p. 151)

Gebruiksvoorbeeld: ‘We nemen [in de vergaderingen van het kabinet Lubbers] toch nog altijd kennis van wat het regeeraccoord over een bepaald punt heeft gezegd.’ Echt op de wijze van: we nemen vóór ons regeerakkoord 18, vers 4? ‘Kijk, het betekent niet dat daarmee het laatste woord gezegd is.’ (J. van Tijn en M. van Weezel, Inzake het kabinet-Lubbers, 1986, p.63)

Gepubliceerd op 11-05-2017