Wat is de betekenis van wispelturig?

2024-06-18
Prisma Groot Woordenboek Nederlands

Unieboek | Het Spectrum (2024)

2024-06-18
AI woordenboek

ChatGPT (2023)

wispelturig

Wispelturig wordt gebruikt om iemand te beschrijven die onvoorspelbaar is, snel van gedachten of stemming verandert, of inconsistent is in gedrag of beslissingen. Dit kan soms worden gezien als een uitdaging in relaties of samenwerkingen omdat het moeilijk kan zijn om te voorspellen hoe iemand zal reageren of handelen. Wispelturigheid kan verschil...

2024-06-18
Nederlandstalige WikiWoordenboek

Wiktionary (2019)

wispelturig

wispelturig - Bijvoeglijk naamwoord 1. veranderlijk in gedrag en gedachten De moderne consument is wispelturig en niet langer merktrouw. Woordherkomst Samenstellende afleiding van wispelen en tuur met het achtervoegsel -ig Synoniemen veranderlijk, onstandvastig, grillig, o...

2024-06-18
Zuid-afrikaans woordenboek

H.J. Terblanche - M.A., D. Litt

wispelturig

veranderlik.

2024-06-18
Frysk Wurdboek (Friesch woordenboek)

Fa. A.J. Osinga (1952)

Wispelturig

adj. & adv., wispeltuerich, wif, ûnstadich, hinne en wer (as de wyn), ritich, tribelich; — zijn, wigewa(r)lje, wilewa(r)lje, de draeisykte hawwe; (van het weer), op ’e rin wêze, tribelje; — persoon, wilewa(r)l, wilewale, toarnpûst, lêstich séskip (it).

2024-06-18
Woordenboek Nederlands-Turks

Mehmet Kiriş (2024)

2024-06-18
Groot woordenboek der Nederlandse taal

Van Dale Uitgevers (1950)

Wispelturig

bn. bw. (-er, -st), gedurig veranderend, onstandvastig in stemming en streving: een wispelturig man: een wispelturige aard; — ongestadig, los: het is wispelturig wee.

2024-06-18
Verklarend handwoordenboek der Nederlandse taal

M. J. Koenen's (1937)

wispelturig

bn., bw. (veranderlijk, ongestadig, onstandvastig): tante is wat wispelturig van aard; wispelturig handelen.

Wil je toegang tot alle 14 resultaten?

Ja, ik word vriend van Ensie!
2024-06-18
Modern Woordenboek

Jozef Verschueren (1930)

wispelturig

(wispəl’tu:rəch) bn. en bw. (-er, -st) [wispelen + Mued. tiere, aard] 1. onstandvastig, veranderlijk : een karakter. Syn. wuft. 2. ongestadig : weer. 3. onrustig, wild : te werk gaan.