Wat is de betekenis van verdwijnen?

2019
2022-01-20
Wiktionary

Nederlandstalige WikiWoordenboek

verdwijnen

verdwijnen - Werkwoord 1. ergatief wegraken, ophouden te bestaan Aan het eind van het krijt verdwenen de dinosauriërs. 2. ergatief verminderen, afnemen 3. ergatief uit het zicht gaan Het konijn verdween in zijn hol. Woordherkomst Afgele...

Lees verder
2018
2022-01-20
Muiswerk Educatief

Nederlands woordenboek voor onderwijs

verdwijnen

verdwijnen - onregelmatig werkwoord uitspraak: ver-dwij-nen 1. voorbij gaan ♢ de pijn is verdwenen 2. onzichtbaar worden door weg te gaan ♢ toen ik thuiskwam was hij verdwenen Onregel...

Lees verder
2004
2022-01-20
Woordenboek van Eufemismen

Marc De Coster

verdwijnen

Overlijden, sterven. Kan zowel betrekking hebben op mensen als op dieren. Bijvoorbeeld: ‘Na het verdwijnen van de dichter J.J.L. ten Kate.’ Het WNT citeert o.a. J. T. Buys (‘Studiën over Staatkunde en Staatsrecht’. Uitg. onder toezicht van W. H. De Beaufort en A. R. Arntzenius 1894-1895). Een synoniem is heengaan*.

1973
2022-01-20
Oosthoek Encyclopedie

Nederlandse encyclopedie

verdwijnen

(verdween, is verdwenen), zich aan de waarneming onttrekken; het verl. deelw. ook als bn.: een verdwenen beschaving, die ondergegaan is; verdwijn!, ga uit mijn ogen!

1952
2022-01-20
Frysk Wurdboek

Friesch woordenboek

Verdwijnen

v., weiwurde, fordwine, for-, weiswine, forsweve; verdwenen, wei, út ‘e wei, fuort.

1950
2022-01-20
Groot woordenboek der Nederlandse taal - 1950

Nederlands woordenboek (7e druk)

Verdwijnen

(verdween, is verdwenen), door vertrek of verwijdering niet langer zichtbaar gaan zijn of aangetroffen worden, en vand. weggaan: de geest verdween; verdwenen zijn, weg zijn : de vogel is uit de kooi verdwenen ; de vlekken zijn verdwenen ; spoorloos verdwenen ; — het verl. deelw. ook als bn.: de verdwenen reizigers; een...

Lees verder
1937
2022-01-20
Koenen

M. J. Koenen's Verklarend handwoordenboek

verdwijnen

verdween, i. verdwenen (onzichtbaar worden, uit het oog raken): verdwijn (uit mijn ogen), ga weg; ik kon nu gevoeglijk verdwijnen, me verwijderen; fig. nu is al mijn hoop verdwenen, vernietigd; verdwenen brood, wentelteefje.

1898
2022-01-20
Van Dale 1898

Groot woordenboek der Nederlandsche taal

VERDWIJNEN

VERDWIJNEN - (verdween, is verdwenen), onzichtbaar worden, weggaan : de geest verdween; de vogel is uit de kooi verdwenen, weg ; verdwijn uit mijn oog(en), ga zoo spoedig mogelijk weg ; — dat verdwijnt als sneeuw voor de zon, zeer spoedig; dat gezwel verdwijnt vanzelf ; mijne hoop is verdwenen, vernietigd; hij is van het tooneel verdwenen, ve...

Lees verder