Wat is de betekenis van Substantie?

2021
2022-07-02
Jules Grandgagnage

Schrijver, vertaler

Substantie

Substantie (van het Latijn: substantia, 'wat op zichzelf staat') is een centraal begrip uit de westerse metafysica, waarmee het wezen, de drager van eigenschappen wordt bedoeld. Aristoteles introduceerde het begrip in zijn tekst 'Categoriae' over de bestaande grondvormen of categorieën. Nadien speelde het ook in de middelee...

Lees verder
2019
2022-07-02
Wiktionary

Nederlandstalige WikiWoordenboek

substantie

substantie - Zelfstandignaamwoord 1. (medisch) (scheikunde) stof (stoffen) 2. kern van een zaak 3. (filosofie) wat aan iets anders ten grondslag ligt en daaraan vastheid verleent Woordherkomst afgeleid van het Latijnse 'stāre' (staan) met het voorvoegsel sub- met het achtervoegsel -antie

Lees verder
2018
2022-07-02
Muiswerk Educatief

Nederlands woordenboek voor onderwijs

substantie

substantie - zelfstandig naamwoord uitspraak: sub-stant-sie 1. stof waaruit iets bestaat ♢ zo'n suikerspin is een kleverige substantie Zelfstandig naamwoord: sub-stant-sie de substantie ...

Lees verder
1994
2022-07-02
Vreemde woorden

Woordenboek vreemde woorden

Substantie

[Lat. substantia, van sub-stare = standhouden, van sub- = onder, en stare = staan] zelfstandigheid (draagster van accidenten); materie, stof; het wezenlijke, hoofdzaak.

1993
2022-07-02
Vreemd Nederlands

Jan Meulendijks

Substantie

stof; materie; zelfstandigheid; hoofdzaak

1992
2022-07-02
Een woordenboek van de filosofie

Begrippen, stromingen, denkers

Substantie

Parmenides (zie eleaten) gaf een ogenschijnlijk logisch bewijs dat de werkelijkheid noodzakelijk één is. Hij schijnt te hebben gemeend dat iets werkelijks op alle tijdstippen en op alle plaatsen moet bestaan, en in de eeuwen na hem werden er vele pogingen ondernomen om te onderscheiden tussen het werkelijke, dat aan deze beide eisen of aan één erva...

Lees verder
1981
2022-07-02
Zelfstudie

Encyclopedie voor Zelfstudie

substantie

de kern, het wezenlijke van een zaak; ook heel algemeen de stof waaruit iets bestaat. Kolen verliezen bij verbranding een groot deel van hun substantie.

1955
2022-07-02
Vreemd woordenboek

Vreemde woorden woordenboek

Substantie

zelfstandigheid; stof; hoofdzaak; wezen

1950
2022-07-02
Groot woordenboek der Nederlandse taal

Nederlands woordenboek (7e druk - 1950)

Substantie

(<Lat.), v. (-s, ...tiën), 1. (wijsb.) wat als zelfstandig gedacht wordt; 2. stof waaruit een voorwerp bestaat, materie: de beenachtige substantie van de schedel; 3. stof in het alg.: was is een kneedbare substantie; 4. kern van een zaak, hoofdzaak: in substantie, in hoofdzaak.

Lees verder
1949
2022-07-02
De Kleine Winkler Prins

Kleine Winkler Prins van A-Z

Substantie

(Lat. subslantia, van sub en stare, staan onder), in de filosofie: datgene wat op zich zelf bestaat en niet in iets anders en tevens de blijvende „drager" is der wisselende accidenten. Speelt in de aristotelische filosofie een grote rol. Sinds Descartes een omstreden begrip. Bij Kant is het niet anders dan een begrip, een apriorische den...

Lees verder
1937
2022-07-02
Koenen woordenboek 1937

M. J. Koenen's Verklarend handwoordenboek

substantie

v. substanties, substantiën (Lat. substantia: zelfstandigheid; stof; kern; hoofd inhoud, substantiebestanddeel): in substantie, in hoofdzaak, (tie = sie).

1933
2022-07-02
Katholieke Encyclopaedie

25 delen, uitgegeven 1933-1939. Uitgeverij Joost van den Vondel te Amsterdam.

Substantie

(< Lat. stare sub = staan onder) (wijsbeg.), wat als drager staat onder de → accidenten en uit deze wordt gekend. → Zelfstandigheid.

1929
2022-07-02
Geneeskundige Encyclopaedie 1929

Dr. Ch. Bles

Substantie

zelfstandigheid. S. compacta, vaste stof der beenderen, S. corticalis, hersenschorszelfstandigheid, S. spongiosa, sponsachtig beenweefsel.

1926
2022-07-02
Christelijke encyclopedie

Geschreven onder redactie van theoloog F.W. Grosheide, 1925-1931

Substantie

is dat, wat aan de wisselende verschijnselen ten grondslag ligt, dat wat blijft, terwijl de eigenschappen kunnen veranderen, dat wat de eenheid en de drager van de verschillende phaenomena uitmaakt. De scholastieken hebben substantia gedefinieerd als id, quod substat accidentibus, dat wat ten grondslag ligt aan de accidentiën. Tegen deze defin...

Lees verder
1916
2022-07-02
Oosthoek 1916

Nederlandse encyclopedie, uitgegeven van 1916-1925.

Substantie

Substantie - (woordelijk : het er onder-staande, en dus ten grondslag liggende) beteekent populair vaak een chemisch-bepaalde stof, soms ook (wanneer subst. = essentie genomen wordt) het wezen, de kern eener zaak. — In de filosofie (metafysika) speelt het begrip s. een groote rol. Dit begint bij Aristoteles. S. is het identieke en blijvende in de w...

Lees verder
1898
2022-07-02
Van Dale 1898

Groot woordenboek der Nederlandsche taal

Substantie

Substantie - v. (-s, ...tiën), zelfstandigheid, bestanddeel; kern; wezen; — (fig.) in substantie, in hoofdzaak.

Lees verder
1864
2022-07-02
Beknopt kunstwoordenboek

Beknopt kunstwoordenboek, I.M. Calisch (1864)

substantie

substantie - v. zelfstandigheid, bestanddeel; kern; wezen (fig.) in substantie (in hoofdzaak)

1573
2022-07-02
Etymologicum 1573

Kiliaans Etymologicum Teutonicae Linguae

Substantie

Substantia, natura.

Lees verder