Wat is de betekenis van Subjectief?

2024-02-23
AI woordenboek

ChatGPT (2023)

subjectief

Subjectief wordt gebruikt om aan te geven dat iets afhankelijk is van persoonlijke gevoelens, ervaringen, overtuigingen of meningen, in plaats van objectiviteit, feiten of onpartijdigheid. Wanneer iets als subjectief wordt beschouwd, kan het worden beïnvloed door de eigen emoties, vooroordelen of perspectieven van een individu, waardoor het mo...

2024-02-23
Ensie Encyclopedie

Redactie Ensie (2022)

Subjectief

Subjectief houdt in dat iets vanuit persoonlijk oogpunt wordt beoordeeld of gezien. Het heeft betrekking op de eigen smaak of voorkeur. Wanneer iemand subjectief antwoordt, is het antwoord van die persoon beïnvloed door zijn of haar eigen meningen en ervaringen. Het antwoord is dus gekleurd door datgene wat de persoon zelf meegemaakt heeft. He...

2024-02-23
Nederlandstalige WikiWoordenboek

Wiktionary (2019)

subjectief

subjectief - Bijvoeglijk naamwoord 1. persoonlijk 2. beïnvloed door persoonlijke meningen, belangen of ideeën Woordherkomst afgeleid van subject (met het voorvoegsel sub-) met het achtervoegsel -ief Antoniemen [2] objectief

2024-02-23
Muiswerk Educatief

Muiswerk Educatief (2017)

subjectief

subjectief - bijvoeglijk naamwoord uitspraak: sub-jec-tief 1. niet op basis van de feiten, maar met een persoonlijke mening ♢ haar oordeel over de sollicitant was erg subjectief Bijvoeglijk naamwoord: sub-jec-tief .....

Wil je toegang tot alle 20 resultaten?

Ja, ik word vriend van Ensie!
2024-02-23
Woordenboek vreemde woorden

A. Kolsteren en Ewoud Sanders (1994)

Subjectief

[Lat. subjectivus] het subject (ik) betreffend, persoonlijk, naar eigen opvatting (vgl. objectief).

2024-02-23
Grondbeginselen der sociologie

A. L. Mok en Hugo de Jager (1994)

Subjectief

Subjectief is de werkelijkheid of verschijnselen zoals geïnterpreteerd en beleefd door waarnemende mensen.

2024-02-23
Vreemd Nederlands

Jan Meulendijks (1993)

Subjectief

(subjektief) bevooroordeeld; volgens eigen mening; tot het onderwerp behorend (taalk.)

2024-02-23
Encyclopedie voor Zelfstudie

drs. L.A. Beeloo (1981)

subjectief

Een subjectieve mening is niet algemeen geldend, maar gekleurd door een persoonlijke zienswijze. Tegenovergestelde: objectief. In een kamer geeft een thermometer 18° C aan. De een vindt het koud, de ander warm: twee subjectieve meningen, maar de aanwijzing van de thermometer is objectief.

2024-02-23
Lexicon van de Psychologie

N. Sillamy (1965)

SUBJECTIEF

datgene wat hoort bij een denkend iemand en slechts door hen gevoeld kan worden. Gewoonlijk zet men de term subjectief tegenover de term objectief, d.w.z. hetgeen te verifiëren is via uiterlijke controle. De→ tijd bijv. is een begrip dat zowel objectief is (meetbaar) als subjectief (verschillend per individu en in ervaringen), terwijl&rar...

2024-02-23
De vreemde woorden

Fokko Bos, Dr. O. Noordenbos (1955)

Subjectief

persoonlijk; door persoonlijke voorkeur beïnvloed

2024-02-23
Eerste Medisch Systematische Ingerichte Encyclopedie

Uitgeversmaatschappij A. Manteau N.V. (1954)

Subjectief

al hetgeen tot de persoon (patiënt) zelf behoort, resp. door hemzelf wordt waargenomen; zo is bijv. pijn een subjectief symtoom; vgl. objectief.

2024-02-23
Frysk Wurdboek (Friesch woordenboek)

Fa. A.J. Osinga (1952)

Subjectief

adj. & adv., subjektyf, partidich.

2024-02-23
Groot woordenboek der Nederlandse taal

Van Dale Uitgevers (1950)

Subjectief

(<Fr.-Lat.), bn. bw. (...ver, -st), 1. betrekking hebbend op, uitgaande van, behorende tot het beschouwende ik: een subjectieve opvatting, mening; — (bw.) op een wijze die uit eigen gevoel of opvatting voortspruit: subjectief gezien; — subjectieve poëzie, de lyrische, die de eigen gevoelens van de dichter ve...

2024-02-23
Kramers woordentolk

Jacon Kramers Jz (1948)

subjectief

onderwerpelijk; het „ik” betreffend, alléén voor het „ik” geldig, sterk persoonlijk. subjectieve ik, dat deel van ons „ik”, dat niet met de zintuigen, doch intuïtief waarneemt, de zetel v. aandoeningen en geheugen; ~ toestand, m. toestand, waarbij het dagbewustzijn is uitgeschakeld, trance; ~...

2024-02-23
Verklarend handwoordenboek der Nederlandse taal

M. J. Koenen's (1937)

subjectief

bn. (Fr. subjectif, Lat. subjectivus: 1 spraakk. het subject betreffende; 2 betrekking hebbend op, uitgaande van, behorende tot de persoonlijkheid zelf; ong. met de gevoelswaarde van partijdig: persoonlijk, volgens eigen mening): 1. het subjectief geslacht van een bezitt. vnw.; 2. subjectieve poëzie, lyrische, die de eigen gevoelens van den di...

2024-02-23
Polulaire Geneeskundige Encyclopaedie

Dr. Ch. Bles (1929)

Subjectief

wordt gezegd van verschijnselen die alleen door den patiënt zelf worden waargenomen.

2024-02-23
Pinkhof geneeskundig woordenboek

Herman Pinkhof (1923)

Subjectief

(subjectum, onderwerp), van verschijnselen, die alleen door den patiënt zelf worden waargenomen; tegenstelling van objectief; ook van een oordeelvelling, waarbij meer met eigen opvatting dan met de werkelijkheid rekening wordt gehouden.

2024-02-23
Uitheemsche geneeskunde termen

dr. H. Pinkhof (1923)

Subjectief

(subjectum, onderwerp), van verschijnselen, die alleen door de patiënt zelf worden waargenomen; tegenstelling van objectief; ook van een oordeelvelling, waarbij meer met eigen opvatting dan met de werkelijkheid rekening wordt gehouden.

2024-02-23
Oosthoek Encyclopedie

Oosthoek's Uitgevers Mij. N.V (1916-1925)

subjectief

[<Lat.], bn. en bw. (-ver, -st), 1. tot het subject behorend; 2. betrekking hebbend op, uitgaand van, behorend tot het beschouwende ik; dat is erg —, hangt sterk af van persoonlijke zienswijze, positie, smaak enz.; 3. bevooroordeeld.

2024-02-23
De vreemde woorden

Fokko Bos (1914)

subjectief

subjectief, - onderwerpelijk; persoonlijk ; innerlijk; partijdig.