Wat is de betekenis van staat?

m. (staten) 1. stand, toestand waarin iem. of iets zich bevindt; (van personen) de staat van zijn gezondheid; — in toepassing op de toestand van zwangerschap: vermoeid en afgetakeld door haar staat; een vrouw in gezegende staat, een zwangere vrouw; — in een staat, van opwinding, van droefheid, van verwachting verkeren; — hi...

(2004) (Rotterdam, straattaal) goed, leuk, ok. • Staat. Goed, mooi, oké. (Wim Daniëls: Vet! Jongerentaal nu en vroeger. 2004)

staat - zelfstandig naamwoord 1. gebied binnen bepaalde grenzen met eigen regering ♢ dit is een bedrijf van de staat 2. hoe iets of iemand is ♢ het gebouw is in zijn oude staat hersteld ...

staat van zaken (stand)

Een land met duidelijke grenzen waarin overal dezelfde wetten en regels gelden.

In de prentkunst: tussentijdse proefdruk die verschillende fasen in het scheppingsproces laat zien, waarna de kunstenaar de voorstelling aanpast. Er is sprake van eerste, tweede, etc. staat, al naar gelang de wijzigingen die de kunstenaar heeft aangebracht. Sommige kunstenaars maakten bewust verschillende staten van dezelfde voorstelling, zoals Rem...

Een staat is een grondgebied met een eigen bestuur.

Volksgemeenschap (natie), tezamen op een afgegrensd grondgebied met één orgaan dat de hoogste macht heeft.

1. bij oude drukken: groep exemplaren van een druk die van een groep andere exemplaren verschilt doordat tijdens het drukken wijzigingen in de tekst zijn aangebracht zonder dat sprake is van een afzonderlijke oplage of uitgave. 2. elk van de vormen waarin een prent, met wijzigingen in achtereenvolgende stadia, is afgedrukt.

Een staat is een geschrift, houdende een opgave van gegevens, die in een andere vorm dan één rij zijn gegroepeerd. Zie de toelichting onder lijst. Bijzondere vormen van een staat zijn onder meer: rooster en tabel.

een vorm van menselijk samenleven; deze omvat een groep mensen die binnen een bepaald gebied leven. Wanneer zich daar een als hoogste erkend gezag heeft gevestigd, spreekt men van een staat.