Wat is de betekenis van Spijt?

I. zn. v., g. mv., 1. (w. g.) ergernis, wrevel: hij zal van spijt nog bersten; — (Zuidn., zegsw.) tot spijt van wie ’t benijdt; 2. leedwezen over iets waarvan men het gevoel heeft dat het ook anders had kunnen zijn ; bep. het gevoel iets verzuimd te hebben : tot mijn spijt moest ik thuisblijven ; daar zul je geen spijt van hebben, het...

Spijt is het gevoel dat iets zowel anders als beter had gekund. Het hebben van spijt betekent beseffen dat door eigen handelen of gedrag iets jammerlijk verkeerd is gegaan. Spijt is stilstaan bij eigen nalatigheid en kan leiden tot excuses en herstelgedrag. Een alledaags voorbeeld is iemand die per ongeluk op iemands tenen stapt en 'Sorry'...

spijt - Zelfstandignaamwoord 1. ~ hebben over de wens koesteren een gemaakte keuze nog te kunnen veranderen ♢ Ik heb er spijt over weggegaan te zijn. 2. ten ~ ondanks ♢ Het slechte weer ten spijt is hij toch gekomen. spijt - ...

spijt - zelfstandig naamwoord 1. het jammer vinden omdat je iets verkeerd hebt gedaan ♢ hij voelde spijt omdat hij zijn zoon niet geholpen had 1. ergens spijt van hebben [het jammer vinden] ...

- tot spijt van wie 't benijdt, tot ergernis van wie het anders zou willen. Helaas: tot spijt van wie 't benijdt wil de zangeres volgend jaar naar het altaar stappen met haar verloofde Antonio. - GvA, 17-12-2002.

Ondanks; in weerwil van, niettegenstaande; ook: ten spijt (als nabepaling). - Zie ook spijts. Spijt mist en ontij hadden heel wat studenten er aan gehouden hun prijs persoonlijk te komen ophalen, Knack 21/2/1973, p. 49. Alleen als mensen van geloof kunnen wij, spijt alles, voldoende hoop opbrengen om blijven lief te hebben, David...

s., spyt, birou (it).

I. v. (afval v. vlas bij ‘t hekelen). II. v. (1 verdriet, leedwezen; berouw; 2 wrok, gramschap, wrevel): 1. ergens spijt van hebben; ten (of: in) spijt van, eig. tot verdriet van, fig. ondanks: allerlei moeilijkheden ten spijt; Z.-N. zegsw. tot spijt van wie ‘t benijdt; 2. hij barst nog van spijt. III. vz. (ondanks): spijt allerlei mo...

v./m. (g. mv.), 1. leedwezen, berouw, verdriet over iets dat men meent ten onrechte gedaan te hebben; ook door het gevoel iets verzuimd te hebben: daar zul je geen — van hebben, het is goed, voordelig om dat te doen, te kopen enz.; (iets zwakker dan) berouw: — van iets hebben; 2. wrok, wrevel; 3. ten, in — van, in weerwil van.

I. znw. m., vr. en o. 1) Als objectief begrip, smaad, hoon, krenking, smadelijke bejegening; enen s. doen. 2) subjectief, toorn, wrok, leedgevoel, spijt. 3) in s., ten spite van, tegen den zin van. II. znw. (verb. nv. spide). Werk van vlas.

van 't Ofr. despit (thans dèpit) van ‘t Lat. despectus = = minachting, verachting, van de = weg, af, en den wt. spec = zien (zie Spiegel). Het woord w. d.z.: het met verachting op iets zien; of: het gezicht van iets afwenden uit afgunst; met spijtige blikken. Hieruit ontwikkelde zich ook de meer gunstige bet. van: leedwezen, berou...