snuffelen
snuffelen - Werkwoord 1. (inerg) aandachtig ruiken 2. (inerg) nieuwsgierig en vaak ook heimelijk doorzoeken Woordherkomst (freqtt) snuiven of snuffen met het achtervoegsel -el
Wiktionary (2019)
snuffelen - Werkwoord 1. (inerg) aandachtig ruiken 2. (inerg) nieuwsgierig en vaak ook heimelijk doorzoeken Woordherkomst (freqtt) snuiven of snuffen met het achtervoegsel -el
Muiswerk Educatief (2017)
snuffelen - regelmatig werkwoord uitspraak: snuf-fe-len 1. aandachtig de geur van iets opnemen ♢ de poes snuffelt aan de dode muis 2. nieuwsgierig rondkijken ♢ mijnheer Van Tefelen snuffelt graa...
Ditte Simons en Hans Heestermans (2014)
(~snuiven), 1. rondkijken of er iets van zijn gading bij is: De pot kreeg blauwe lippen en vuurrode oren … ‘Gadsame krakepitten, is dat nieze een pot? Komt dat helemaal uit den Haag hierheen om te snuffelen?’ BOTING2 71; 2. nemen (als resultaat van dat rondkijken): Zo meteen komt er een ander en die snuffelt d’r zo voor je...
Hanneke Kunst en Xandra Schutte (1991)
dr. P.J. van Swigchem en E.J. Slot (1990)
Fa. A.J. Osinga (1952)
v.; (snuiven), snuffelje, sneuvelje; (speuren), sneupe, snoeije, noaskje, noazje, gnúzje, grolje; aan het —, op ’e sneup.
Van Dale Uitgevers (1950)
(snuffelde, heeft gesnuffeld), 1. van dieren) door herhaaldelijk krachtig lucht op te snuiven een spoor, voedsel enz. zoeken of een persoon of zaak trachten te herkennen: de hond snuffelde overal; 2. bedrijvig zoeken (in), nieuwsgierig doorkijken: je hebt in mijn zaken niet te snuffelen; — speuren, zoeken naar wat de belangstel...
M. J. Koenen's (1937)
snuffelde, h. gesnuffeld (snuiven: de reuk, de lucht van iets opsnuiven, inademen; fig. naspeuren, nazoeken): de hond snuffelde in de struiken; in oude papieren snuffelen.
Log hier in om direct te kunnen beginnen met schrijven.
Wil je dit begrip toevoegen aan je favorieten? Word dan snel vriend van Ensie en geniet van alle voordelen: