Wat is de betekenis van Radbraken?

2011
2023-02-07
Spreekwoordenboek

Geschreven door Ed van Eeden

Radbraken

Na de wedstrijd voelde de keeper zich geradbraakt: de keeper had overal pijn.

1993
2023-02-07
Vreemd Nederlands

Jan Meulendijks

Radbraken

middeleeuwse methode om te straffen; verhaspelen

1980
2023-02-07
Van aalmoes tot zwijntjesjager

Geschreven door Dr. E. Schröder, 1980

Radbraken

Radbraken is een samenstelling van rad en braken. Het laatste is een werkwoord dat wij nog gebruiken in vlas braken: kneuzen, breken en in diefstal met braak: diefstal waarbij de toegang tot het huis wederrechtelijk verbroken is. Ook nacht braken hoort hierbij. Vroeger zei men niet radbraken, maar radebraken of rabraken en dat was eigenlijk beter,...

Lees verder
1973
2023-02-07
Oosthoek Encyclopedie

Nederlandse encyclopedie

radbraken

(radbraakte, heeft geradbraakt), 1. (hist.) strafoefening toepassen waarbij de ledematen van een misdadiger worden gebroken en vervolgens zijn lichaam op een rad wordt gelegd; (fig.) wij kwamen geradbraakt uit de wagen, door het schudden uiterst vermoeid; 2. (een taal, een woord enz.) bij het spreken verminken, verknoeien: wat kan die vent zijn Fra...

Lees verder
1952
2023-02-07
Frysk Wurdboek

Friesch woordenboek

Radbraken

v., rêdbrake; geradbraakt worden, op it rêd sitte.

1950
2023-02-07
Groot woordenboek der Nederlandse taal

Nederlands woordenboek (7e druk - 1950)

Radbraken

(radbraakte, heeft geradbraakt), 1. (hist.) zekere strafoefening toepassen waarbij een misdadiger langzaam doodgemarteld wordt, doordat eerst zijn ledematen gebroken worden en vervolgens zijn lichaam op een rad wordt gelegd ; — fig. : wij kwamen geradbraakt uit de wagen, in de hoogste mate vermoeid; 2. (een taal, een woord enz.) bij het spre...

Lees verder
1949
2023-02-07
De Kleine Winkler Prins

Encyclopedie van A tot Z - 1949

Radbraken

oude strafvorm, tot in de 18e eeuw gehandhaafd. De veroordeelde werd op een rad gebonden, waarna de ledematen werden gebroken.

1937
2023-02-07
Koenen woordenboek 1937

M. J. Koenen's Verklarend handwoordenboek

radbraken

radbraakte, h. geradbraakt (gesch. rechtspleging, waarbij de delinquent op een rad geledebraakt werd): fig. wij kwamen geradbraakt uit de bolderwagen; hij radbraakt elk uitheems woord, spreekt het zeer slecht uit; geradbraakt Frans, verknoeid.

1933
2023-02-07
Iedereen

Encyclopedie voor Iedereen

Radbraken

i/d Middeleeuwen toegepaste strafmaatregel, waarbij den veroordeelde o/e rad of kruis de ledematen gebroken werden.

1933
2023-02-07
Katholieke Encyclopaedie

25 delen, uitgegeven 1933-1939. Uitgeverij Joost van den Vondel te Amsterdam.

Radbraken

Strafpleging, waarbij den gestrafte op een rad de ledematen gebroken werden. In overdrachtelijken zin wordt „geradbraakt” gebruikt voor: zeer vermoeid.

1930
2023-02-07
Jozef Verschueren

Modern Woordenboek (1930-1961)

radbraken

('rad) (radbraakte, heeft geradbraakt) 1. oorspr. op een rad, later op een kruis de ledematen breken. ➝ geradbraakt. 2. slecht spreken: zijn moedertaal -; geradbraakt Frans. 3. in de grond bederven.

Lees verder
1925
2023-02-07
Nederlandse spreekwoorden

Nederlandse spreekwoorden, spreekwijzen, uitdrukkingen en gezegden (1923-1925) door F.A. Stoett

Radbraken

D.w.z. verknoeien, bederven, vooral van eene taal gezegd: slecht spreken, haar den hals breken; mnl. radebraken; hd. radebrechen (eine Sprache). Eig. beteekent dit wkw. op of onder een rad (de leden van een misdadiger) breken, kneuzen (vgl. ledebraken, ledebreken, verknoeien, en de uitdr. opgroeien voorgalg en rad...

Lees verder
1921
2023-02-07
Levende taal

T. Pluim - 1921

Radbraken

is oorspronkelijk een strafoefening, die reeds bij de oude Germanen in gebruik was. De misdadiger werd op de „radbrake” (een soort rad) gelegd, waarna hem de ledematen werden stuk geslagen; de laatste slag, die op het hart gegeven werd, heette de „genadeslag” (zie dat woord). Radbraken is dus: verminken; vandaar bijv. een ta...

Lees verder
1911
2023-02-07
pluim

Keur van Nederlansche woordafleidingen

Radbraken

Deze reeds oude Germ. strafoefening bestond hierin, dat de ledematen op de zoog. „radbrake” (een soort „rad”) werden stuk geslagen ; de laatste slag kreeg de veroordeelde op het hart, dit was de „genadeslag”, daar hierdoor aan zijn lijden een eind werd gemaakt. Daar de „genadeslag” dus feitelijk den d...

Lees verder
1908
2023-02-07
Vivat

Schrijver op Ensie

Radbraken

een wijze van terechtstelling, waarbij! de veroordeelde, het gelaat naar den hemel gekeerd, op een Andreaskruis gelegd werd, waarin op bepaalde plaatsen onder de armen en beenen gleuven waren. De beul verbrijzelde met een ijzeren staaf achtereenvolgens armen en beenen en gaf ten slotte den veroordeelde een slag op de borst; daarna werd deze op een...

Lees verder
1898
2023-02-07
Van Dale 1898

Groot woordenboek der Nederlandsche taal

Radbraken

RADBRAKEN (radbraakte, heeft geradbraakt), (oudt.) zekere strafoefening waarbij de leden van den misdadiger op een rad, later op een kruis gebroken werden; — wij kwamen als geradbraakt uit den wagen, in de hoogste mate vermoeid; — (fig.) iets in den grond bederven: — slecht spreken : eene taal radbraken.

Lees verder
1870
2023-02-07
Winkler Prins 1870

Nederlandse encyclopedie

Radbraken

Radbraken is de naam van eene vreeselijke straf, die nog lang na de middeneeuwen in verschillende rijken van Europa op zware misdadigers werd toegepast. Men sloeg hun namelijk achtereenvolgens armen en beenen stuk en legde hen daarna op een rad, waar zij vaak nog geruimen tijd leefden. Intusschen maakte men aan die marteling ook wel een einde door...

Lees verder