Wat is de betekenis van Puntig?

I. PUNTIG bn. bw. (-er, -st). 1. (veroud.) correct, precies, accuraat, nauwkeurig; 2. netjes, keurig : zij reeg haar keursje wel puntig en net; 3. zindelijk, helder: een puntige vrouw; ’t is er erg puntig. II. PUNTIG bn. bw. (-er, -st), 1. scherp, stekend, snijdend: puntige naalden; een puntige pen kraste...

puntig - bijvoeglijk naamwoord uitspraak: pun-tig 1. pienter en gevat ♢ hij maakt altijd van die puntige opmerkingen 2. met een punt op het eind ♢ deze hoed is puntig Bijvoeglijk naam...

puntig - Met of uitlopend op een smal, relatief scherp uiteinde.

met ‘n punt; skerp; geestig, raak, kernagtig.

adj., puntich, spits, skerp; (met scherp uiteinde, b.v. van schepen), pikich.

bn., bw. (1 spits, scherp; 2 snedig; 3 proper, net): 1. een puntige rots; 2. een puntig gezegde, geestig, hekelend; 3. ze is in alles zo puntig, net, zindelijk.

(‘puntəch) bn. en bw. (-er, -st) 1. voorzien van een punt, spits: een -e rots. Tgst. stomp. 2. tot een punt uitlopend: -e klederen. 3. geestig, hekelend: -e gezegden; iets zeggen. 4. nauwkeurig: zeer in geldzaken. 5. net, zindelijk, propertjes: hij is altijd even -.

bn. en bw. (-er, -st), 1. scherp, stekend, snijdend: puntige naalden; oneig.: haar scherpe geest; 2. in een punt uitof toelopend, spits: puntige bladeren, spits uitlopend; puntig toelopen; iets puntig bijsnijden; 3. (fig.) toegespitst, kort, beknopt, snedig, geestig: een gezegde; een uiterst puntige formulering; bw.: iets puntig zeggen.

Puntig bn. bw. (-er, -st), voorzien van eene punt: een puntige paal; iets puntig bijsnijden; — puntig toeloopen, in eene punt uitloopen; — (plantk.) puntige bladeren, spits uitloopende; — (fig.) snedig, scherp, hekelend : een puntig antwoord, gezegde; — hij is puntig, hij is geestig; (ook) hij is scherp; — iets puntig...

...

...