Prikkel
I. m. (-s, -en), 1. gewaarwording van een tintelende, kittelende werking; tinteling, prikkeling; — meestal oneig.: de prikkel van zondebewustzijn; 2. (fig.) bekoring, aantrekkingskracht: de prikkel van het romaneske; 3. onbewuste werking van het dierlijk of plantaardig weefsel, die een bepaalde reactie ten gevolge heeft: ee...