Wat is de betekenis van Postulaat?

1994
2021-10-17
Vreemde woorden

Woordenboek vreemde woorden

Postulaat

[Lat. postulatum = vordering] 1 vooronderstelling zonder bewijs, (voorlopig) als juist aanvaard; grondstelling, zonder nader bewijs (dat onmogelijk is) te aanvaarden, axioma; 2 vooropgestelde voorwaarde; 3 (rk) proeftijd voor aspirant-kloosterbroeder of -zuster.

Lees verder
1993
2021-10-17
Vreemd Nederlands

Jan Meulendijks

Postulaat

hypothese; aangenomen veronderstelling; proeftijd in klooster

1955
2021-10-17
Vreemd woordenboek

Vreemde woorden woordenboek

Postulaat

o., grondstelling, die zonder bewijs wordt aangenomen: in wiskunde = axioma; in R.K. Kerk: proeftijd vóór intrede in orde.

1950
2021-10-17
Groot woordenboek der Nederlandse taal - 1950

Nederlands woordenboek (7e druk)

Postulaat

I. (<Lat. postulatum), o. (...laten), 1. (wijsb.) stelling die theoretisch onbewijsbaar is maar noodzakelijk moet worden aanvaard om bepaalde feiten te kunnen begrijpen; 2. vooropgestelde onbewezen stelling of hypothese. II. (<Lat. postidatus), o., proeftijd van drie tot twaalf maanden die in sommige kloosters aan het eigenlijke noviciaat v...

Lees verder
1949
2021-10-17
De Kleine Winkler Prins

Kleine Winkler Prins van A-Z

Postulaat

(Lat. postulare, vorderen), in de filosofie: wat theoretisch niet bewezen kan worden, maar op grond van bepaalde feiten noodzakelijk moet worden aanvaard. Kant aanvaardt 3 z.g. postulaten der practische rede: wilsvrijheid, onsterfelijkheid der ziel, God.

1948
2021-10-17
Kramers woordentolk

Vreemde woorden, uitdrukkingen en afkortingen (1948)

postulaat

o. 1 aan te nemen grondstelling, zonder bewijs aangenomen stelling; eis, vordering, vooropgestelde voorwaarde, conditio slne qua non; verordening, opgave; 2 R.K. vraagtijd van 3 tot 12 maanden aan de proeftijd voorafgaand.

1939
2021-10-17
Vreemde woorden in de wiskunde

Dr. E.J. Dijksterhuis - 1939

Postulaat

(< Lat. postulatuni', vert. van Gr. = vordering; ( = vorderen). Naar de lett. bet. als synoniem van axioma te gebruiken, wat als voordeel heeft, dat men dan het werkwoord postuleren (< Lat. postulare — eisen) kan gebruiken. Is ook vaak gebruikt in de spec. bet. van constructiepostulaat. Moeilijk verklaarbaar is het gebruik van het...

Lees verder
1933
2021-10-17
Iedereen

Encyclopedie voor Iedereen

Postulaat

1) i/d wisk.: axioma, stelling, die zonder bewijslevering kan worden aangenomen; 2) i/d wijsbegeerte: onbewezen of niet te bewijzen stelling.

Lees verder
1933
2021-10-17
Katholieke Encyclopaedie

25 delen, uitgegeven 1933-1939. Uitgeverij Joost van den Vondel te Amsterdam.

Postulaat

(< Lat.: postulare = vorderen), 1° (philos.), wat wel is waar theoretisch onbewijsbaar is, maar noodzakelijk moet worden aanvaard om bepaalde feiten te kunnen begrijpen. Volgens ➝ Kant zijn de drie groote metaphysische waarheden (wilsvrijheid, onsterfelijkheid der ziel, godsbestaan) postulaten van een a priori absoluut geldende zedewet. 2&de...

Lees verder
1925
2021-10-17
Wijsgeerige kunsttermen

Dr. C.J. Wijnaendts Francken

postulaat

(Lat.=vordering, d.w.z. van het denken). Elke stelling, die niet is af te leiden, noch theoretisch is te bewijzen of met logische noodwendigheid te aanvaarden, maar die desondanks als waarheid wordt aangenomen. Een postulaat is dus een zonder bewijs aanvaarde stelling, welke onmisbaar is voor eene andere stelling die men wenscht te verdedigen.

Lees verder
1916
2021-10-17
Oosthoek 1916

Nederlandse encyclopedie, uitgegeven van 1916-1925.

Postulaat

Postulaat, - postulatum, Latijnsche vertaling van het door Euclides gebruikte Grieksche woord aitēma, eisch ; 1) in de wiskunde ongeveer hetzelfde als axioma. Euclides „eischt”, dat men de in ’t postulaat vermelde meetkundige uitspraak, die hij niet uit vroegere uitkomsten kan afleiden, toch als waarheid aanvaardt, ten einde zijn volgend betoog daa...

Lees verder
1870
2021-10-17
Winkler Prins 1870

Nederlandse encyclopedie

Postulaat

Postulaat (eisch) is in de wijsbegeerte en in de wiskunde eene stelling, welke men genoodzaakt is aan te nemen om eene waarheid te bewijzen. Bij Kant zijn God en de onsterfelijkheid postulaten der practische rede, die eigenlijk niet bewezen kunnen worden, maar ook geen bewijs noodig hebben.

1864
2021-10-17
Beknopt kunstwoordenboek

Beknopt kunstwoordenboek, I.M. Calisch (1864)

postulaat

postulaat - o. (postulaten), vordering (aan een bestuur), opgave van feiten