Wat is de betekenis van opeten?

(at op, heeft opgegeten), 1. vaste spijs tot zich nemen, bep. zo lang eten tot er niet meer overschiet: ze heeft haar boterham met smaak opgegeten ; iets met huid en haar opeten, geheel en al; men zou dat kindje opeten zo lief is het; iem. willen opeten van liefde (ironisch), (ook) niet kunnen laten hem of haar te kussen...

(1990) (bridge) incasseren. • Na ruitenstart hoefde zuid eigenlijk niet eens verder te spelen, naar na een andere start ging zuid natuurlijk op zoek naar een overslag en na afloop bleek dat ook een aantal keren te zijn gelukt. 'Dat kan niet', was de eerste reactie, 'je kunt die Ruh toch niet opeten?' (Het vrije volk, 11/01/1990) • Hij na...

Opeten - zijn eigen huis opeten: bezitters van een eigen huis moeten een deel van het onroerend vermogen aan levensonderhoud besteden alvorens ze kunnen profiteren van een bijstandsuitkering. Ze moeten dus hun huis met hypotheek belasten. Sedert begin van de jaren tachtig wordt deze uitdrukking gebruikt.

In de uitdrukking ‘niet kunnen opeten’ (van een verliezer): er als leider niet onderuit kunnen nog een slag af te staan in de genoemde kleur.

opeten - onregelmatig werkwoord uitspraak: op-e-ten 1. via de mond verwerken ♢ hij heeft alles opgegeten Onregelmatig werkwoord: op-e-ten ik eet op (... ik opeet) jij/u eet op ...

Mullebrouck (1984) geeft voor Vlaanderen de verwensing laat u opeten door de duivel, hij zal slunsen/vodden schijten! Sluns is een gewestelijke variant van slons, dat o.a. in Zuid-Nederland ‘lor, vod’ betekent. De verwensing geeft aan dat men iemand zo veracht dat men hem als het ware dood wenst. Zij kan weergegeven worden...

Eerst verplicht interen op het eigen vermogen als voorwaarde om een bijstandsuitkering te kunnen krijgen. Eigen-woningbezitters moeten hun huis met hypotheek bezwaren voordat zij een bijstandsuitkering krijgen. Een bedrag van f 30 200,– blijft daarbij buiten schot. Voor het resterende bedrag komt de bijstandstrekker in het krijt te staan bij...

v., opite, ophimmelje, opsnappe biplûzje; met smaak —, opfnaskje; gulzig —, opsnas(k)je; schoon —, bihimmelje; kunnen —, hutte, huffe, ginne, strûze kinne

at op, h. opgegeten (door eten opmaken); een boterham opeten; een boos dier heeft hem opgegeten, nl. Jozef, Gen. 37 : 20; fig. de nijd eet hem op, doet hem kwijnen.

('op) (at op, heeft opgegeten) 1. door eten opmaken: de hond heeft alles schoontjes opgegeten. ➝ hart, huid, koek. 2. doen kwijnen, verteren: de nijd eet zijn hart op.

(at op, heeft opgegeten), 1. door eten opmaken: ze heeft haar boterham met smaak opgegeten; iets met huid en haar geheel en al; men zou dat kindje opeten, zo lief is het; (ironisch) iemand willen opeten van liefde; iemand aankijken of men hem wil opeten, hem boos aanzien; (gew.) zijn woord opeten, niet houden, breken; (oneig.) zichzelf, zijn hart,...