Wat is de betekenis van oneigenlijk?

bw. bn., 1. niet in eigenlijke zin genomen, figuurlijk, overdrachtelijk: de oneigenlijke betekenis van een woord; 2. niet datgene zijnde wat de naam aanduidt: een oneigenlijke breuk, waarbij de teller een veelvoud is van de noemer; — (taalk.) oneigenlijke samenstellingen.

oneigenlijk - Bijvoeglijk naamwoord 1. niet overeenkomend met de oorspronkelijke bedoeling 2. niet overeenkomend met de oorspronkelijke betekenis 3. (letterkunde) figuurlijk Woordherkomst afgeleid van eigenlijk met het voorvoegsel on- Antoniemen eigenlijk