Wat is de betekenis van Onbetamelijk?

2019
2022-01-21
Wiktionary

Nederlandstalige WikiWoordenboek

onbetamelijk

onbetamelijk - Bijvoeglijk naamwoord 1. dat iets niet netjes is Dat was een onbetamelijke opmerking die die onbeschofte jongen maakte tegen zijn leraar. Woordherkomst afgeleid van betamelijk met het voorvoegsel on- Synoniemen ongepast, aantstotelijk, onfatsoenlijk, onbeleef...

Lees verder
1973
2022-01-21
Oosthoek Encyclopedie

Nederlandse encyclopedie

onbetamelijk

bn. en bw. (-er, -st), niet betamelijk, niet gepast, onbehoorlijk: een onbetamelijke daad; onbetamelijke grappen; bw., zich uitdrukken; als bw. van graad, hij vraagt — veel voor die auto.

1952
2022-01-21
Frysk Wurdboek

Friesch woordenboek

Onbetamelijk

adj. & adv., ûnbihoarlik, ûnhearich, ûnfoech, ûnfoechsum; het is —, it hat gjin foech, it jowt gjin pas.

1950
2022-01-21
Groot woordenboek der Nederlandse taal - 1950

Nederlands woordenboek (7e druk)

Onbetamelijk

bn. bw. (-er, -st), niet betamelijk, niet gepast, onbehoorlijk, onvoegzaam: een onbetamelijke, een schandelijke daad; onbetamelijke grappen; welk een onbetamelijke kleding; (bw.) onbetamelijk leven; zich onbetamelijk uitdrukken; — als bw. van graad: hij vraagt onbetamelijk veel voor dat paard.

Lees verder
1937
2022-01-21
Koenen

M. J. Koenen's Verklarend handwoordenboek

onbetamelijk

bn., bw. (ongepast, onvoegzaam): een onbetamelijk woord, onbetamelijke spotternij; zich onbetamelijk uitdrukken.

1898
2022-01-21
Van Dale 1898

Groot woordenboek der Nederlandsche taal

Onbetamelijk

bn. bw. (-er, -st), (van gedragingen en handelingen) niet betamelijk, niet gepast, onbehoorlijk, onvoegzaam, strijdende met de wetten der betamelijkheid : eene onbetamelijke, eene schandelijke daad; hij heeft zich in zijn studententijd menige onbetamelijke grap veroorloofd; welk eene onbetamelijke kleeding; — bw. van wijze, op onbetamelijke w...

Lees verder