Wat is de betekenis van Neptunus?

2020
2023-01-29
Meertens Instituut

Nederlandse Voornamenbank

Neptunus

De naam wordt in verband gebracht met Avestisch napta 'vochtig'. Romeinse god van de zee, zoon van Saturnus. In de 17e en 18e eeuw werd de naam in Engeland wel eens gebruikt onder invloed van de Renaissance.

Lees verder
2019
2023-01-29
Wiktionary

Nederlandstalige WikiWoordenboek

Neptunus

Neptunus - Eigennaam 1. Romeinse god van de zee 2. (astronomie) vanaf de zon gezien de achtste planeet van ons zonnestelsel

Lees verder
2017
2023-01-29
Grieks-Romeinse Oudheid

XYZ van de Grieks-Romeinse Oudheid

Neptunus

Neptunus - Aanvankelijk waarschijnlijk een regengod, in elk geval een watergod, waarvan de oorsprong nogal duister blijft. Als zeegod werd hij weldra met de Griekse Poseidon vereenzelvigd. Het belangrijkste feest, de Neptunalia, viel in volle zomer, op 23 juli. Hij werd gevierd in een heilig bosje in het noorden van Rome, tussen de via Salaria en d...

Lees verder
2017
2023-01-29
Rijksmuseum

The Rijksmuseum is the Museum of the Netherlands.

Neptunus

In de Griekse mythologie was Poseidon een zoon van de Titanen Kronos en Rheia en de broer van oppergod Zeus. Poseidon (Neptunus bij de Romeinen) had een drietand als attribuut. Hiermee kon de onstuimige god water in beroering brengen en rotsen doen splijten. Poseidon was getrouwd met de Nereïde Amphitrite. Uit hun huwelijk werd onder andere Triton...

Lees verder
2004
2023-01-29
Kunst ABC

meer dan 1000 termen

Neptunus

Zie Poseidon.

1991
2023-01-29
Encyclopedie van de Zaanstreek

Zaanse encyclopedie (1991)

Neptunus

God van de zee bij de Romeinen (bij de Grieken Poseidon genaamd). Neptunus is in de klassieke oudheid en ook in latere eeuwen op vele plaatsen in de Westerse wereld met een drietand afgebeeld. In ons land gebeurde dat vaak in de 17e of 18e eeuw aan of in bouwwerken waarvan de eigenaar of gebruiker zijn welvaart mede dankte aan de zee en de zeevaart...

Lees verder
1964
2023-01-29
voornamen

Voornamenboek

Neptunus

m De naam wordt in verband gebracht met Avestisch napta Vochtig’. Romeinse god van de zee, zoon van Saturnus. In de 17e en 18e eeuw werd de naam in Eng. wel eens gebruikt o.i.v. de Renaissance.

Lees verder
1955
2023-01-29
Vreemd woordenboek

Vreemde woorden woordenboek

Neptunus

god der zee; ook: een planeet.

1950
2023-01-29
Groot woordenboek der Nederlandse taal

Nederlands woordenboek (7e druk - 1950)

Neptunus

1. (Rom. myth.) god der zee; 2. (dicht.) de zee: de beroerde baren van de vergramde Neptunus; 3. planeet die het verst van de zon verwijderd is en eerst in 1846 ontdekt werd ; 4. (in de oude scheik.) lood, met ijzer en spiesglans toebereid; (ook) salammoniak.

Lees verder
1949
2023-01-29
Woordenboek Latijn

Geschreven door Dr. J.F.L. Montijn

Neptūnus

i, m. zoon van Saturnus, gemaal van Amphitrite, god van de zee; vand. meton. (poët.) = zee. Daarv. Neptūnīnē, ēs, f. de Neptunine = Thetis, dochter van Nereus, de zoon van Neptunus. | Neptūnĭus, Neptunisch, arva, Verg., of prata, Cic. poët., d. i. de zee; heros, Theseus, daar die voor de zoon van Neptunus gehouden wer...

Lees verder
1949
2023-01-29
De Kleine Winkler Prins

Encyclopedie van A tot Z - 1949

Neptunus

(1), in Rom. myth. god der zee, zoon van Saturnus en Rhea. Vereenzelvigd met de Gr. god Poseidon; (2) 9e (buiten) planeet, in 1846 mede door berekeningen van Leverrier (Fr.) en Adams (Eng.) ontdekt a.d. hand van storingen i.d. baan van Uranus; 1 maan; doorsnede, volume en massa resp. 92, 60 en 17,2 maal die v. d. zon. Gemiddelde afstand tot de zon...

Lees verder
1948
2023-01-29
Kramers woordentolk

Vreemde woorden, uitdrukkingen en afkortingen (1948)

Neptunus

(Lat.) m. 1 god der zee; 2 op één na de verst v. d. zon verwijderde onder de thans bekende planeten.

1937
2023-01-29
Koenen woordenboek 1937

M. J. Koenen's Verklarend handwoordenboek

Neptunus

m. (1 myth. god der zee; ook, Poseidon; 2 naam ener planeet). 1. Neptunus omgeven door tritons; 2. Neptunus doorloopt haar baan in 164,79 jaar.

Lees verder
1937
2023-01-29
Pegasus

S. van Praag (1937)

Neptunus

(Lat.), god van de zee: planeet.

1936
2023-01-29
Occult

Occult woordenboekje

Neptunus

de planeet voor de gevoeligen en extatici; hij is geheimvol en mystiek. Neptunuskinderen worden profeten, priesters of zieners.

1933
2023-01-29
Iedereen

Encyclopedie voor Iedereen

Neptunus

1) b/d Rom. de god der zee (b/d Grieken Poseidon), gewapend met een drietand; 2) voorlaatste v/d 5 groote buitenste planeten, in 1846 ontdekt door Galle; middellijn 49 700 km, afstand tot de zon gemiddeld 4500 mill. km, omlooptijd 164 iaren en 288 dagen; heeft 1 maan.

Lees verder
1933
2023-01-29
Katholieke Encyclopaedie

25 delen, uitgegeven 1933-1939. Uitgeverij Joost van den Vondel te Amsterdam.

Neptunus

Oorspr. Romeinsche godheid van het water, kreeg door identificeering met den Griekschen ➝ Poseidon uitgebreidere vereering. Op 23 Juli waren de Neptunalia, feesten ter eere van N. te Rome en Ostia, waarbij men o.a. umbrae of loofhutten bouwde. Vgl. ➝ Nereus.

Lees verder
1930
2023-01-29
Jozef Verschueren

Modern Woordenboek (1930-1961)

Neptunus

(nep'tu;nus) m. 1.Eig. in de Romeinse mytologie, god van de zee en andere wateren, aan wie de dolfijn gewijd was, bij de Grieken Poseidoon : met zijn drietand; de zonen van -, de zeelieden. 2. neptunus Metn. zee : de bruisende -. 3. Metf. op één na verst van de zon verwijderde → planeet met één wachter. &rar...

Lees verder
1926
2023-01-29
Christelijke encyclopedie

Geschreven onder redactie van theoloog F.W. Grosheide, 1925-1931

Neptunus

I. De god der zee, zoon van Saturnus en Rhea, bij de Romeinen weinig vereerd, en later geheel met den Griekschen zeegod Poseidon vereenzelvigd. II. De buitenste planeet van het zonnestelsel.

Lees verder
1914
2023-01-29
De vreemde woorden

De vreemde woorden, verklarend woordenboek door Fokko Bos.

Neptunus

Neptunus - m., god der zee; ook: een planeet.