Wat is de betekenis van Klucht?

2021
2021-09-23
Redactie Ensie

Schrijver op Ensie

Klucht

Een klucht is een kort komisch toneelstuk. Deze vorm van toneelspelen was populair tussen de 14e en 17e eeuw. Het ontstaan van de klucht dateert uit de 14e eeuw. In Duitsland werden er op Vastenavond grove grappen verteld door jongeren. Aanvankelijk was een klucht bedoeld voor vermaak. De thema’s van het korte toneelstuk varieerden tussen overspel,...

Lees verder
2019
2021-09-23
Wiktionary

Nederlandstalige WikiWoordenboek

klucht

klucht - Zelfstandignaamwoord 1. een kort toneelstukje waarin een komisch geval uit het dagelijks leven wordt behandeld 2. een groep samenlevende dieren zoals een troep vogels, met name een ouderpaar met broedsel Een klucht patrijzen had zich daar gevestigd. 3. een lachwekkend voorval ...

Lees verder
2014
2021-09-23
Mokums woordenboek

Ditte Simons en Hans Heestermans

klucht

(~kloven, splijten, in het Zaans kluft), (BP), helling; op- of afrit van een brug, gehoord in de Jordaan.

2002
2021-09-23
Lexicon voor de kunstvakken

Verklaringen van woorden die gebruikt worden in teksten over kunst.

klucht

Klucht is een komisch toneelstuk over 'het dagelijks leven', vaak in ruwe volkstaal.

1981
2021-09-23
Zelfstudie

Encyclopedie voor Zelfstudie

Klucht

een meestal kort toneelstuk, waarin soms op grove en platte wijze, soms op dwaasgrappige manier de lachlust van de toeschouwers wordt opgewekt. In dit opzicht onderscheidt de klucht zich van de komedie, die steeds fijnzinnig humoristisch is.

1980
2021-09-23
Van aalmoes tot zwijntjesjager

Geschreven door Dr. E. Schröder, 1980

Klucht

Het woord klucht is verwant met het werkwoord klieven: splijten en betekent dus eigenlijk: het afgespletene, het deel. Het wordt gebruikt voor: gedeelte der burgerij, buurtschap, afgezonderde troep vogels. Maar de gewoonste betekenis is toch die van: dwaas toneelstuk. Vroeger speelde men zulk een klucht altijd na een ernstig stuk en daardoor heeft...

Lees verder
1973
2021-09-23
Oosthoek Encyclopedie

Nederlandse encyclopedie

klucht

[→Middelned. clute, →klieven, stuk, toneelstuk], v./m. (en), 1. (oorspronkelijk) stuk, afgescheiden gedeelte, thans slechts in enkele technische toepassingen; 2. troep of vlucht vogels, m.n. een broedsel met de ouders: een — patrijzen; bij uitbreiding: troep, menigte: een — schapen; er waren veel fietsers, hele kluchten; 3. kl...

Lees verder
1952
2021-09-23
Frysk Wurdboek

Friesch woordenboek

Klucht

s., klucht, kluft, potserij.

1950
2021-09-23
Groot woordenboek der Nederlandse taal - 1950

Nederlands woordenboek (7e druk)

Klucht

v. (-en), 1. (oorspr.) stuk, afgescheiden gedeelte, thans slechts in enkele techn. toepassingen ; vgl. Kluft en Geklucht; 2. troep of vlucht vogels, inz. een broedsel met de ouders: een klucht patrijzen; bij uitbr. troep, menigte : een klucht schapen ; er waren vele fietsers, hele kluchten; 3. kluchtspel, kort t...

Lees verder
1949
2021-09-23
De Kleine Winkler Prins

Kleine Winkler Prins van A-Z

Klucht

grappig toneelstuk, gewoonlijk van lager allooi dan het blijspel (comedie); in onze lit. sedert Middeleeuwen tot in 19e eeuw steeds meer voorkomend als korte, dwaze, vaak platte handeling met klein aantal personen; sedert opleving van klassieke comedie in 17e eeuw bleef de K. de meer populaire vorm van het vrolijk spel, meest als nastukje gebracht....

Lees verder
1933
2021-09-23
Iedereen

Encyclopedie voor Iedereen

Klucht

i/d Middeleeuwen nastukje b/e ernstig tooneelspel, gedramatiseerde anecdote of realistisch tafereel u/h dagelijksch leven (ook: clute, sotternie). Tegenwoordig: lager soort komedie,

1933
2021-09-23
Katholieke Encyclopaedie

25 delen, uitgegeven 1933-1939. Uitgeverij Joost van den Vondel te Amsterdam.

Klucht

Naam voor de benedenste soort van het blijspel, verhoudt zich hiertoe als komiek tot komisch. Er is geen eigenlijke intrige of diepere karakterteekening, de handeling blijft veelal ongemotiveerd en aan het toeval overgelaten. Voor geestigheid is er grovere grappigheid, meermalen platheid en ruwheid. Menige k. is bewaard uit de middeleeuwen en uit o...

Lees verder
1916
2021-09-23
Oosthoek 1916

Nederlandse encyclopedie, uitgegeven van 1916-1925.

Klucht

Klucht - Tooneelstuk waarin het komieke en grappige den hoofdschotel vormen en het met de werkelijkheid niet nauw genomen wordt. In het algemeen is onze litteratuur niet rijk aan goede kluchten ; uit de Middeleeuwen zijn ons enkele bewaard gebleven, o. a. Lippijn, Die hexe, Drie daghe heere, Rubben, alle vrij grof en plat. In de 17de eeuw is deze s...

Lees verder
1898
2021-09-23
Van Dale 1898

Groot woordenboek der Nederlandsche taal

Klucht

1. KLUCHT, v. (-en), grap, aardigheid hij heeft al heel wat kluchten in zijn leven uitgehaald; dat is het einde van de klucht, van het liedje, zie einde; de klucht verstaan, de grap kennen, geen oningewijde zijn kluchtspel, blijspelletje, waarin de een of andere grap wordt behandeld, in tegenst. met het fijnere blijspel: eene platte, eene dolle k...

Lees verder
1898
2021-09-23
J.V. Hendriks

Handwoordenboek van Nederlansche Synoniemen 1898

Klucht

zie Grap.

1870
2021-09-23
Winkler Prins 1870

Nederlandse encyclopedie

Klucht

Klucht (De), hetzelfde als Kluft (van klieven), een woord, dat afdeeling beteekent en nu nog hier en daar van stadswijk gebezigd wordt, is de dramatische vorm van het laag-komieke. Men vindt daarin geene dwalingen van hart of verstand, maar enkel grappige toestanden en verwikkelingen, — geene karakterteekening, maar belagchelpke voorstellingen, zel...

Lees verder