Wat is de betekenis van Kelten?

2019
2022-05-22
Wiktionary

Nederlandstalige WikiWoordenboek

Kelten

Kelten - Zelfstandignaamwoord 1. een Indo-Europees volk waarvan de meeste leden op de Britse eilanden en in Bretagne leven De Kelten leefden vroeger in grote delen van Europa. Kelten - Zelfstandignaamwoord 1. meervoud van het zelfstandig naamwoord Kelt Verwante begrippen...

Lees verder
2017
2022-05-22
Grieks-Romeinse Oudheid

XYZ van de Grieks-Romeinse Oudheid

Kelten

Kelten - Indogermaanse stam, die ongeveer in de 6e eeuw v.C. zijn (oorspronkelijk?) woongebied in Centraal- Europa verliet en het huidige Frankrijk en België vrijwel volledig bezette. De trektochten brachten hen tot in Britannia, Hibernia (Ierland), Hispania (Spanje, waar ze zich met de Iberiërs vermengden tot de zgn. groep van de Keltiberiërs), It...

Lees verder
2016
2022-05-22
Ierland

Alles over Ierland

Kelten

Kelten is een overkoepelende naam voor de verschillende volkeren en stammen die enkele eeuwen voor Christus in een groot deel van Europa woonden. Hoewel er niet sprake is van één Keltisch volk, worden alle volkeren met een Keltisch-linguïstische achtergrond hieronder geschaard. Vanaf ongeveer 600 v.Chr. werd er op het Ierse eiland voornamelijk een...

Lees verder
2004
2022-05-22
lesmethode Memo

Geschiedenisles voor bovenbouw

Kelten

Mensen die in de tijd van het Romeinse Rijk vooral in het huidige Engeland en Frankrijk leefden, zoals de Britten en de Galliërs.

1994
2022-05-22
Vreemde woorden

Woordenboek vreemde woorden

Kelten

[Lat. Celtae, Gr. Keltai of Keltoi] mv een zeer oude volksgroepering uit het einde van de Steentijd en het begin van de Bronstijd (ongeveer meer dan 1000 jaar v. Chr.), oorspr. stammend uit het gebied van de boven-Rijn en boven-Donau.

1981
2022-05-22
Zelfstudie

Encyclopedie voor Zelfstudie

Kelten

Indogermaanse volksstam, met als centrum Gallië en Brittannië; werd door de Germanen verdrongen, door de Romeinen onderworpen, en verspreidde zich. Taalresten ervan zijn nog herkenbaar in Ierland, Schotland, Wales en Bretagne.

1973
2022-05-22
Oosthoek Encyclopedie

Nederlandse encyclopedie

Kelten

(door de Romeinen Galli genoemd; →Galliërs), een groep van Keltisch sprekende volken (→Keltische talen), behorende tot de Indogermaanse familie, met wie de Grieken en Romeinen sinds de 5e eeuw v.C. in contact kwamen. Zowel de Hallstattcultuur van de oude ijzertijd (900—500 v. C.) als de La Tène-cultuur van de jonge ijzer...

Lees verder
1962
2022-05-22
Archeologische Encyclopedie

Alles over Archeologie

Kelten

Z. La Tène.

1959
2022-05-22
Kunstgeschiedenis

Uitgave 1959 Amsterdam Boek

Kelten

Stammen oorspronkelijk afkomstig uit het gebied van Boven-Rijn en Boven-Donau. Vanaf de 5de eeuw v. Chr. verspreiden ze zich over geheel Europa, zie Keltische ijzertijd – inleiding; zie Keltische ijzertijd – klassieke kunst.

Lees verder
1950
2022-05-22
Groot woordenboek der Nederlandse taal

Nederlands woordenboek (7e druk - 1950)

Kelten

m. mv., een Indogermaanse volkerengroep die eert. West-Europa bewoonde en waarvan afstammelingen nog leven in Bretagne, Z.-Wales en Ierland.

1949
2022-05-22
De Kleine Winkler Prins

Kleine Winkler Prins van A-Z

Kelten

(Lat. Celtae), naam, door Griekse en Latijnse schrijvers gegeven aan een volk, dat oorspronkelijk woonde aan de Boven-Donau in Z.-Duitsland. Zij bevolkten van daaruit Frankrijk, Spanje, Portugal, N.-Italië, de Britse eilanden, Ierland en drongen door tot Klein-Azië (Galatië is naar hen genoemd), plunderden 390 v.C. Rome. De K. schijn...

Lees verder
1948
2022-05-22
Kramers woordentolk

Vreemde woorden, uitdrukkingen en afkortingen (1948)

Kelten

m. mv. oudst geschiedkundig bekende bewoners van W.-Europa.

1937
2022-05-22
Koenen woordenboek 1937

M. J. Koenen's Verklarend handwoordenboek

Kelten

m. mv. (Indogermaanse stam): tot de Kelten worden o.a. de Ieren gerekend.

1933
2022-05-22
Iedereen

Encyclopedie voor Iedereen

Kelten

Indo-Germ stammen, i/d Oudheid over Europa verspreid: Galliërs in Frankrijk en Italië, Britten in Engeland en Wales, enz. Later geromaniseerd of' gegermaniseerd.

1933
2022-05-22
Katholieke Encyclopaedie

25 delen, uitgegeven 1933-1939. Uitgeverij Joost van den Vondel te Amsterdam.

Kelten

(Lat.: Celtae). Oorsprong en verbreiding. Op grond van archaeol. feiten staat het vast, dat een gelijkgerichte cultuur zich in den Hallstatt-tijd over Z. Duitschland, Bohemen, Moravië, Oostenrijk en N. O. Frankrijk verbreidde. Daar nu uit de Klassieke schrijvers blijkt, dat aldaar K. woonden, besluiten de archaeologen, dat deze de voornaamst...

Lees verder
1928
2022-05-22
Wat is dat?

Wat is dat? Encyclopedie voor jongeren (1938).

Kelten

de naam van een Germaans volk in West-Europa; Keltisch is ook de naam van een taalgroep. Deze beide begrippen dekken elkander echter niet geheel. Toen de Romeinen Engeland binnenrukten, vonden ze daar behalve de Pieten, die de oudste bevolking waren, ook de rondhoofdige Kelten. Dezen zijn door volken, die later kwamen, naar de minst welvarende gede...

Lees verder
1926
2022-05-22
Christelijke encyclopedie

Geschreven onder redactie van theoloog F.W. Grosheide, 1925-1931

Kelten

De Kelten behooren, evengoed als de Germanen, tot de zoogenoemde Indo-Germanen of Indo-Europeanen, wier oorsprong zeer waarschijnlijk niet in Middel-Azië, maar in Europa moet worden gezocht. Van de twee genoemde volkerengroepen bewoonden de Germanen vooral het tegenwoordige Noord-Duitschland en Skandinavië, terwijl de Kelten hoofdzakelijk...

Lees verder
1916
2022-05-22
Oosthoek 1916

Nederlandse encyclopedie, uitgegeven van 1916-1925.

Kelten

Kelten, - naam van een volksstam in WestEuropa. Scherp te onderscheiden zijn de anthropologische en de linguistische beteekenis van het woord. Oorspronkelijk kon met den naam Kelten slechts aangeduid worden een groep Indogermanen, die zich in Westelijke richting van hun stamgenooten afscheidden, en bij wie zich de Indogerm. taal in dien bepaalden v...

Lees verder
1898
2022-05-22
Van Dale 1898

Groot woordenboek der Nederlandsche taal

Kelten

KELTEN, mv. een Indogermaansche volksstam die West-Europa bewoonde.

1869
2022-05-22
Geographisch

Geographisch-woordenboek

Kelten

Zie CELTEN.