Wat is de betekenis van hoor?

I. tw., 1. tot bevestiging of verzekering na. een uitspraak of mededeling : ’t was fijn, hoor ! ; ja, hoor, ik kom!; nou, hoor!; goed, hoor! 2. tot aanmaning:niet vergeten, hoor! ; geef me niet weer van die rommel, hoor! — zie verder Horen-, — II.zn., in de verb. hoor en wederhoor, het horen, luisteren naar;...

hoor - Tussenwerpsel 1. ter bevestiging, ontkenning, toestemming, instemming enz. tussen of na een uitspraak of mededeling ♢ Meerminnen bestaan niet echt, hoor! hoor - Werkwoord 1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van horen ♢ Ik hoor...

hoor - zelfstandig naamwoord 1. het luisteren ♢ een goede journalist past hoor en wederhoor toe Zelfstandig naamwoord: hoor

goor, muf

haar; Nieuwhoogduits Haar.

gehoor, met oor waarneem, luister (na); verneem; gehoorsaam.

(ho:r) 1. tw. stopwoord. 2. o. het horen, alleen in de uitdrukkingen : het - en wederhoor laten gelden, toepassen.

I. tw., 1. woord van bevestiging of verzekering na een uitspraak of mededeling: het was fijn, -!; ja -, ik kom!; goed, -!; 2. tot aanmaning; niet vergeten, —!; geef me niet weer van die rommel, —!; II. zn., o., in de verbinding — en wederhoor, het horen, luisteren naar.

1. erfgenaam. Zie hoir. 2. vnw. Zie hore.

hoor geleed woord Zie: horen

...