Wat is de betekenis van Harmonie?

2021
2021-01-21
Redactie Ensie

Schrijver op Ensie

Harmonie

Harmonie komt vanuit het Grieks en betekent samenvoeging. Het woord kent vele betekenissen, waarbij het neerkomt op de juiste verhouding van delen of momenten van een geheel, ofwel de samenwerking van deze delen tot een schoon en goed geheel. De betekenis kan esthetisch van aard zijn: de samenwerking van schone elementen, maar ook ethisch: de overe...

Lees verder
2019
2021-01-21
Wiktionary

Nederlandstalige WikiWoordenboek

harmonie

harmonie - Zelfstandignaamwoord 1. samenwerking of verband van een aantal zaken tot een welgeordend en aangenaam aandoend geheel 2. (muziek) aangenaam klinkende vereniging van tonen 3. de gezamenlijke blaas- en slaginstrumenten in een orkest 4. harmonieorkest Synoniemen [1] eendracht [2] samenklank Verwante begrippen h...

Lees verder
2018
2021-01-21
Muiswerk Educatief

Nederlands woordenboek voor onderwijs

harmonie

harmonie - zelfstandig naamwoord uitspraak: har-mo-nie 1. tevreden en met plezier ♢ ? 2. muziekkorps met alleen blaasinstrumenten ♢ de harmonie liep vooraan in de optocht ...

Lees verder
2017
2021-01-21
Ignace Bossuyt

Van noten en tonen. Wegwijs in muzikale begrippen.

Harmonie

Het systeem dat de opeenvolging van de akkoorden regelt.

2003
2021-01-21
XYZ van de klassieke muziek

Geschreven door Katja Reichenfeld, 2003

Harmonie

Harmonie (Gr.harmonia, samenhang) is de samenhang die ontstaat wanneer twee of meer tonen gelijktijdig klinken. Die samenhang kan onder spanning staan of in balans verkeren; het bewust hanteren van die twee aspecten heet 'harmonieleer'. Vanaf het ontstaan van de meerstemmigheid in de 9e eeuw bestond de West-Europese muziek uit melodie en harmonie,...

Lees verder
2002
2021-01-21
Lexicon voor de kunstvakken

Verklaringen van woorden die gebruikt worden in teksten over kunst.

harmonie

Harmonie is: 1) (beeldend): wanneer alle onderdelen van een werk in evenwicht met elkaar zijn; het geheel wordt als rustig ervaren; 2) (muziek): het gelijktijdig klinken van meerdere tonen (zie toon (2)).

1997
2021-01-21
Bijbelse eponiemen

Dr. Apeldoorn en Dr. Beijer

Harmonie

Samenwerking of verband van een aantal zaken tot een welgeordend en aangenaam aandoend geheel, overeenstemming, aldus de ‘Grote Van Dale’ (12de, herziene druk).  Het eponiem is afgeleid van Harmonia, een dochter van Aphrodite en Ares. die elkaar als tegenpolen aanvulden: de godin van de liefde en de oorlogsgod. Vandaar de naam van...

Lees verder
1993
2021-01-21
Vreemd Nederlands

Vreemd Nederlands

Harmonie

goede samenklank; overeenstemming; eensgezindheid; muziekgezelschap met blaas- en slaginstrumenten

1990
2021-01-21
Art & Architecture Thesaurus

Art & Architecture Thesaurus

harmonie

harmonie - In het algemeen te gebruiken om een prettig georganiseerde en consequente indeling van de delen in het geheel aan te duiden. Gebruik, in het geval van kunst of architectuur, de term vooral voor het begrip van esthetische omschrijving, waarin de architectonische verhouding of het kunstzinnig ontwerp harmonie vertoont.

1985
2021-01-21
Woordenboek automatisering

Henk Biemond - 1985

Harmonie

De aanwezigheid van niet-lineaire frequenties, als gevolg van de niet-lineaire kenmerken van een transmissieverbinding, in het antwoord.

1973
2021-01-21
Oosthoek Encyclopedie

De Oosthoek is een Nederlandse encyclopedie die in verschillende uitvoeringen is verschenen

harmonie

[Gr., samenvoeging], v. (-ën), 1. overeenstemming, het aangepast zijn van elementen aan elkaar en aan hun milieu (e): de — van de natuur; een — van kleuren; de — van zijn leven was gebroken; in zijn, in overeenstemming; eensgezindheid; goede verstandhouding, eendracht: zij leven in de beste —; gewone naam van socië...

Lees verder
1962
2021-01-21
Muziek Encyclopedie

Geschreven door S. van Ameringen (1962)

harmonie

(van Gr. harmonia = samenvoeging), sedert de middeleeuwen de aanduiding voor de verticale samenklank in het algemeen of voor consonante samenklanken in het bijzonder. Zie voorts ‘harmonieleer. Ook afkorting voor harmonieorkest.

Lees verder
1950
2021-01-21
Dikke Van Dale

Nederlands woordenboek (7e druk)

Harmonie

(<Gr.-Lat.), v. (-ën), 1. samenwerking of verband van een aantal zaken tot een welgeordend en aangenaam aandoend geheel, overeenstemming : de harmonie der natuur ; een harmonie van kleuren : de harmonie van zijn leven was gebroken ; — in harmonie zijn, in overeenstemming ; — eensgezindheid ; goede verstandho...

Lees verder
1949
2021-01-21
Vreemde woorden in de Natuurkunde

Prof. Dr. P.H. van Laer

Harmonie

(Lat. harmónia = Gr. harmonia = overeenstemming). Welluidend samenklinken van tonen.

1949
2021-01-21
De Kleine Winkler Prins

Kleine Winkler Prins van A-Z

Harmonie

(Gr.), overeenstemming tot welgeordend geheel.

1948
2021-01-21
Kramers woordentolk

Vreemde woorden, uitdrukkingen en afkortingen (1948)

harmonie

v. overeenstemming, samenklank, klankineensmelting; eensgezindheid, overeenstemming van neiging, enz.; goede verstandhouding; muziekgezelschap met houten en koperen blaasinstrumenten.

1933
2021-01-21
Katholieke Encyclopaedie

25 delen, uitgegeven 1933-1939. Uitgeverij Joost van den Vondel te Amsterdam.

Harmonie

Harmonie - (< Gr. harmonia = samenvoeging) 1° in de muziek bij de Oude Grieken de naam voor het evenwicht en de orde der toonopvolging; vanaf de M.E. wordt het woord gebruikt voor het begrip samenklank en (in engeren zin) bepaaldelijk voor de consonantie. H. heet ook het blazersorkest, bestaande uit de → fanfare-instrumenten met toevoeg...

Lees verder
1928
2021-01-21
Wat is dat?

Wat is dat? Encyclopedie voor jongeren (1938).

Harmonie

is een woord met een veelomvattende betekenis. In algemenen zin verstaat men onder harmonie de juiste verhouding van de delen tot het geheel. In de muziekleer duidt een harmonie een consonerend accoord aan, dat is een accoord, waarvan de tonen a.h.w. in vriendschappelijke verhouding tot elkaar staan en dus een bevredigenden indruk maken; terwijl va...

Lees verder
1926
2021-01-21
Christelijke encyclopedie

Geschreven onder redactie van theoloog F.W. Grosheide, 1925-1931

Harmonie

Een woord van Griekschen oorsprong, dat overeenstemming of samenstemming beteekent, drukt de juiste verhouding uit van de verschillende elementen of onderdeelen tot vorming van een goed en welbehagelijk geheel, anders gezegd : de eenheid in de menigvuldigheid. Dus bij een persoon of groep van personen eenheid en overeenstemming in gevoelens, denkwi...

Lees verder
1916
2021-01-21
Oosthoek 1916

Nederlandse encyclopedie, uitgegeven van 1916-1925.

Harmonie

Harmonie (Grieksch: overeenstemming), de juiste verhouding der deelen van het geheel, de samenwerking van elementen tot een schoon en goed geheel. Zij kan zijn; aesthetisch (samenwerking van aanschouwelijke elementen), ethisch (overeenstemming van verschillende aandriften, doeleinden enz. in de eenheid eener persoonlijkheid), sociaal (van individue...

Lees verder