Wat is de betekenis van Hallucinatie?

2020
2020-10-31
Wiktionary

Nederlandstalige WikiWoordenboek

hallucinatie

hallucinatie - Zelfstandignaamwoord 1. (medisch) een ervaring die niet op ware gebeurtenissen gebaseerd is maar slechts in iemands voorstelling bestaat Sommige paddenstoelen kunnen wanneer zij genuttigd worden hallucinaties veroorzaken. Woordherkomst Naamwoord van handeling van hal...

Lees verder
2018
2020-10-31
Anneke van Schie

Voormalig eigenaar/directeur Uitgeverij Kavanah

Hallucinatie

Zintuiglijke gewaarwording van iets wat er niet is, b.v. het horen van stemmen of geluiden (akoestische hallucinaties) of het zien van schimmen of gedaantes (visuele hallucinaties).

2016
2020-10-31
Redactie Ensie

Schrijver op Ensie

Hallucinatie

Een hallucinatie is een waanvoorstelling. Iemand die een hallucinatie heeft, ondervindt een ervaring die niet op echte gebeurtenissen is gebaseerd. Deze ervaring bestaat alleen maar in de voorstelling van die persoon. Een hallucinatie is dus een waarneming van iets wat er niet is. De term hallucinatie komt voort uit het Latijnse woord ‘hallucinere’...

Lees verder
1994
2020-10-31
Muiswerk

Woordenboek van Muiswerk Educatief

hallucinatie

hallucinatie - zelfstandig naamwoord uitspraak: hal-lu-ci-na-sie 1. wat je in een droomtoestand ziet en wat niet echt is ♢ door die drugs kreeg hij hallucinaties Zelfstandig naamwoord: hal-lu-ci-na-sie de hallucinati...

Lees verder
1965
2020-10-31
Lexicon van de Psychologie

N.Sillamy

HALLUCINATIE

→ waarneming van een voorwerp door iemand in wakende toestand, dat in werkelijkheid niet bestaat. Elementaire (licht, geluid) of complexe (personen, zinnen) hallucinaties kunnen betrekking hebben op alle zintuigen (reuk-, tastzin enz.).

1948
2020-10-31
Kramers woordentolk

Vreemde woorden, uitdrukkingen en afkortingen (1948)

hallucinatie

v. zinsbegoocheling; geestverschijning; visioen.

1933
2020-10-31
Katholieke Encyclopaedie

25 delen, uitgegeven 1933-1939. Uitgeverij Joost van den Vondel te Amsterdam.

Hallucinatie

Hallucinatie - (afgeleid van het Lat. woord hallucinari = bazelen), waarneming, in wakenden toestand, waarvoor geen zintuigelijke prikkel in de buitenwereld aanwezig is. Bij menschen met een zeer levendige phantasie kan een verbeelding tot zintuigelijke waarneming worden. Zoolang zij zich van de onwerkelijkheid der waarneming bewust zijn, is hun ha...

Lees verder
1925
2020-10-31
Wijsgeerige kunsttermen

Dr. C.J. Wijnaendts Francken

hallucinatie

(Lat. van alucinari = wartaal spreken, bazelen, van het Gr. voor buiten zich zelf zijn). Zinsverbeelding of zinsbegoocheling, waar schijnbaar een zintuigelijke gewaarwording plaats heeft zonder een daaraan beantwoordenden peripheren prikkel. Een inwendig gevormd subjectief beeld dus, dat als iets objectiefs naar buiten geprojecteerd wordt. Het optr...

Lees verder
1916
2020-10-31
Oosthoek 1916

Nederlandse encyclopedie, uitgegeven van 1916-1925.

Hallucinatie

Hallucinatie - (Lat.), ziekelijke toestand, in welken bij den lijder duidelijk gewaarwordingen of zintuigelijke waarnemingen tot stand komen, zonder dat deze een uitwendige oorzaak hebben. Ook de naam van zoodanige gewaarwording zelf. H. zijn derhalve ingebeelde zintuigelijke waarnemingen van dingen, verschijnselen als anderszins in de buitenwereld...

Lees verder
1916
2020-10-31
Oosthoek Encyclopedie

De Oosthoek is een Nederlandse encyclopedie die in verschillende uitvoeringen is verschenen

hallucinatie

[→Lat.], v. (-s), zinsbegoocheling, een uiting van waarnemingsstoornis. (e) Bij hallucinatie neemt men iets waar zonder dat de uitwendige prikkel die voor deze waarneming nodig is aanwezig is. Zo kan men als hallucinatie iets zien, terwijl datgene wat men ziet niet aanwezig is. Een hallucinatie kan op alle zintuigen betrekking hebben: gezichts...

Lees verder
1914
2020-10-31
De vreemde woorden

De vreemde woorden, verklarend woordenboek door Fokko Bos.

hallucinatie

hallucinatie - v., zinsbegoocheling; wartaal; ziektetoestand, waarin de lijder personen of dingen meent te zien of te hooren, die er niet zijn.

1898
2020-10-31
Van Dale 1898

Groot woordenboek der Nederlandsche taal

Hallucinatie

HALLUCINATIE, v. (-s, ...tiën), zinsbegoocheling, het gewaarworden (inz. door het gezicht of gehoor) van in werkelijkheid niet voorhanden zaken hij heeft hallucinaties.

1864
2020-10-31
Beknopt kunstwoordenboek

Beknopt kunstwoordenboek, I.M. Calisch (1864)

hallucinatie

hallucinatie - v. (hallucinatiën), visioen