Wat is de betekenis van Erfrecht?

o. 1. het samenstel van rechtsregels of wetsbepalingen waarbij de vererving geregeld is. 2. het recht om te erven: zijn erfrecht doen gelden.

erfrecht - Zelfstandignaamwoord 1. (juridisch) het samenstel van regels dat de vererving regelt 2. het recht om te erven Woordherkomst samenstelling van erf en recht Verwante begrippen erfenis

Erfrecht is een wettelijke bepaling die vaststelt wie de erfgenamen zijn wanneer iemand komt te overlijden zonder dat er een testament is opgesteld. Wie uiteindelijk als erfgenaam wordt benoemd, is afhankelijk van de relatie die men had met de overledene. Wanneer iemand komt te overlijden, laat deze vaak bezittingen en/of schulden na. Veel mensen l...

Het erfrecht regelt de overgang van het vermogen van een overledene. Onderscheid erfopvolging bij overlijden (versterf) en erfopvolging bij testament. Erfopvolging bij versterf verloopt volgens wet of gewoonterecht. Bij testament regelt de erflater de erfopvolging afwijkend. Bij erfopvolging bij versterf (intestaat erfrecht) krijgt de erfgenaam het...

Geheel van rechtsregels dat bepaalt op welke natuurlijke personen of rechtspersonen het vermogen van overleden personen overgaat. Onder vermogen dient men hier het geheel van iemands rechten en verplichtingen te verstaan. Wie van wie kan en mag erven, wordt tegenwoordig bepaald door het in 1992 ingevoerde Burgerlijk Wetboek. Er zijn twee soorten er...

o. (-en), het geheel van rechtsvoorschriften die de overgang van het vermogen van een overledene op een of meer andere personen regelen. (e) België. In België werd het erfrecht van de langstlevende echtgenoot ingrijpend gewijzigd door de wet van 14.5.1981, die op 6.6.1981 van kracht werd. In de vroegere wetgeving kwam de langstleve...

Wanneer iemand sterft, gaat zijn vermogen (baten en schulden) over op zijn erfgenamen. Het testament bepaalt wie zullen erven. Is er geen testament gemaakt, dan bepaalt dit de wet. Volgens de wet erven een echtgenoot en kinderen ieder naar gelijke delen. Waren de echtgenoten in gemeenschap van goederen gehuwd, dan wordt slechts de hel...

o. (-en), 1. het geheel van rechtsvoorschriften die de overgang van het vermogen van een overledene op een of meer andere personen regelen. © België. In België werd het erfrecht van de langstlevende echtgenoot ingrijpend gewijzigd door de wet van 14.5.1981, die op 6.6.1981 van kracht werd. In de vroegere wetgeving kwam de langstleven...

Het E. regelt de overgang van vermogen van een overledene op een levende. Wij kennen E. bij versterf en testamentair E. Het laatste was volgens Oudfr. recht (bezit dient het geslacht) uitgesloten. De kerk moedigde al in de Frankische tijd, met behulp van het canonieke recht, schenkingen aan de kerk bij leven en na dood sterk aan, zodat in de M.E. o...

De Kerk heeft haar eigen rechtsregels waar kerkelijke instellingen in de erfopvolging betrokken zijn, daar het recht goederen te verwerven haar onafhankelijk van de staat toekomt. Zo bepaalt de kerkelijke wet (can. 1513 § 1), dat ieder die volgens het natuur- of canoniek recht de vrije beschikking heeft over zijn goederen, deze bij laatste wil...

is het geheel van rechtsregels betreffende de overgang van goederen, rechten en verplichtingen ten gevolge van overlijden; ook: het recht op (en de gehoudenheid in) zulke goederen, rechten en verplichtingen in enig bepaald geval. Het algemene e. is in het B.W. geregeld. I.h.a. kan ieder bij testament (uiterste wil) over zijn nalatenschap beschikken...