Wat is de betekenis van Drang?

2019
2022-07-02
Wiktionary

Nederlandstalige WikiWoordenboek

drang

drang - Zelfstandignaamwoord 1. innerlijke neiging om iets te doen Hij voelde een sterke drang om zich te bemoeien met de discussie, maar deed het toch niet. 2. het dringen Synoniemen impuls, aandrift, aandrang, opwelling, neiging Verwante begrippen dringendheid, druk, pres...

Lees verder
2018
2022-07-02
Muiswerk Educatief

Nederlands woordenboek voor onderwijs

drang

drang - zelfstandig naamwoord 1. sterk verlangen om iets te doen ♢ hij heeft de drang om veel te reizen Zelfstandig naamwoord: drang de drang

Lees verder
2017
2022-07-02
Mark Nelissen

Professor emeritus in de gedragsbiologie.

drang

drang - Oudere term voor motivatie.

1974
2022-07-02
Biologische encyclopedie

Biologische encyclopedie geschreven door G. Th. van Kempen. Amsterdam, 1974.

drang

specifieke motivatie bv. hongerige hond heeft hoge voedingsdrang, (= biogenische drang, gericht op biologische behoefte).

1973
2022-07-02
Oosthoek Encyclopedie

Nederlandse encyclopedie

Drang

m. (g. mv.), 1. de handeling van dringen, de omstandigheid dat iets of iemand dringt: de drang van het water; (fig.) voor de drang van de omstandigheden zwichten, zich door de omstandigheden laten dwingen iets tegen zijn zin te doen; 2. opwelling, neiging, aandrang: een drang om te troosten.

Lees verder
1952
2022-07-02
Frysk Wurdboek

Friesch woordenboek

Drang

s., (oan)drang.

1950
2022-07-02
Groot woordenboek der Nederlandse taal

Nederlands woordenboek (7e druk - 1950)

Drang

m. g. mv., 1. de handeling van dringen, de omstandigheid dat iets of iem. dringt: de drang van het water; — (fig.) voor de drang der omstandigheden zwichten, zich door de omstandigheden laten dwingen iets tegen zijn zin te doen; 2. opwelling, neiging, aandrang: een drang om te troosten; 3. (Zuidn.) gedrang, mensenmenigte:...

Lees verder
1947
2022-07-02
Winkler Prins Encyclopedie

Winkler Prins 1947

DRANG

Het verschijnsel „drang” wordt in de psychopathologie scherp van het verschijnsel „dwang” gescheiden. Het verschijnsel werd het eerst door Thiele bij de encephalitis epidemica beschreven. Drang is een geheel vormloze, doel- en richtingloze ontladingstendens, die zich in de psyche presenteert als een zeer onaangename onrust e...

Lees verder
1937
2022-07-02
Koenen woordenboek 1937

M. J. Koenen's Verklarend handwoordenboek

drang

m. (1 het dringen, de handeling v. dringen; inz. v. zedelijke krachten; 2 aandrang): 1. de drang v. h. water, onder de — der omstandigheden; de — v. h. medelijden; 2. een onberedeneerde — voelen om te spreken; uit ’s harten —; Z.-N. een — van volk, toeloop.

Lees verder
1933
2022-07-02
Katholieke Encyclopaedie

25 delen, uitgegeven 1933-1939. Uitgeverij Joost van den Vondel te Amsterdam.

Drang

Begeerte, streven, verlangen, is iedere impuls tot handelen; kan bewust of onbewust, willekeurig (wilshandeling) of onwillekeurig (instinct- en gewoontehandeling) zijn. Het psychische wezen ervan bestaat in een dnik, een spanning. De psychische drang hangt in veel gevallen nauw samen met den physiologischen, zooals blijkt in den sexueelen liefdesdr...

Lees verder
1898
2022-07-02
Van Dale 1898

Groot woordenboek der Nederlandsche taal

Drang

DRANG, m. dwang, geweld, het dringen; — aandrang; (fig.) voor den drang der omstandigheden zwichten, zich door de omstandigheden laten dwingen iets tegen zijn zin te doen; ...KNIER, v. (-en), spiraalscharnier, waardoor eene deur zich zelf sluit; ...NAGEL, m. (gew.) drangreden.

Lees verder