Wat is de betekenis van doctorandus?

2019
2021-09-20
Wiktionary

Nederlandstalige WikiWoordenboek

doctorandus

doctorandus - Zelfstandignaamwoord 1. iemand die het doctoraal examen heeft gedaan 2. iemand die een proefschrift schrijft ter verkrijging van de graad van doctor en dus nog geen doctor is Synoniemen licentiaat (België) Verwante begrippen doctoranda

Lees verder
1994
2021-09-20
Vreemde woorden

Woordenboek vreemde woorden

Doctorandus

afk. Drs. [Lat. = lett.: die doctor moet worden] iem. die het doctoraalexamen heeft afgelegd maar nog moet promoveren tot doctor.

1993
2021-09-20
Vreemd Nederlands

Jan Meulendijks

Doctorandus

iemand die het doctoraal examen heeft afgelegd

1973
2021-09-20
Oosthoek Encyclopedie

Nederlandse encyclopedie

Doctorandus

[Lat.], m. (-di, -sen), iemand die aan de Ned. universiteit het doctoraal examen heeft gedaan en dus tot de promotie is toegelaten. Sinds 1961 is doctorandus wettelijk beschermd als een wetenschappelijke titel, aangeduid door drs. voor de naam. De vrouwelijke vorm, dra., is vergeten in genoemde wettelijke regeling, zodat ‘doctoranda’ ge...

Lees verder
1955
2021-09-20
Vreemd woordenboek

Vreemde woorden woordenboek

Doctorandus

iemand, die alle academische examens heeft afgelegd en nog moet promoveren

1950
2021-09-20
Groot woordenboek der Nederlandse taal - 1950

Nederlands woordenboek (7e druk)

Doctorandus

(Lat.), m., iemand die het doctoraal examen heeft gedaan en dus tot de promotie is toegelaten.

1949
2021-09-20
De Kleine Winkler Prins

Kleine Winkler Prins van A-Z

Doctorandus

is hij, die met goed gevolg een doctoraal examen heeft afgelegd. Het woord wordt vaak abusievelijk als een titel beschouwd.

1948
2021-09-20
Kramers woordentolk

Vreemde woorden, uitdrukkingen en afkortingen (1948)

doctorandus

(Lat.) m. hij, die zijn doctoraalexamen gedaan heeft (vrwl. doctoranda) en dus het jus promovendi bezit. doctores, vrouwelijke doctor. doctoreren. de doctorsgraad verwerven. doctrina, (Lat.) doctrine, v. leer, wetenschap.

Lees verder
1898
2021-09-20
Van Dale 1898

Groot woordenboek der Nederlandsche taal

Doctorandus

DOCTORANDUS, m. student die tot de promotie is toegelaten.