Wat is de betekenis van dissonantie?

2019
2021-03-02
Wiktionary

Nederlandstalige WikiWoordenboek

dissonantie

dissonantie - Zelfstandignaamwoord 1. (muziek) onwelluidendheid 2. het naast elkaar bestaan van tegenstrijdige gegevens Woordherkomst afgeleid van het Franse dissonance (met het achtervoegsel -antie) afgeleid van dissonant met het achtervoegsel -ie Antoniemen consonantie

Lees verder
1993
2021-03-02
Vreemd Nederlands

Vreemd Nederlands

Dissonantie

wanklank; het naast elkaar bestaan van onverenigbare gegevens

1973
2021-03-02
Oosthoek Encyclopedie

De Oosthoek is een Nederlandse encyclopedie die in verschillende uitvoeringen is verschenen

dissonantie

[Lat.], v., 1. wanklank; wanluidendheid; 2. (psychologie) onverenigbaarheid van twee cognities in een persoon . Dissonantie stelt een persoon voor een keuze die onlustgevoelens teweegbrengt. Deze onlustgevoelens resulteren als het ware dwangmatig tot streven naar zgn. dissonantiereductie. Een voorbeeld van dissonantie is de sigarettenroker die weet...

Lees verder
1950
2021-03-02
Dikke Van Dale

Nederlands woordenboek (7e druk)

Dissonantie

v., wanluidendheid.

1949
2021-03-02
Vreemde woorden in de Natuurkunde

Prof. Dr. P.H. van Laer

Dissonantie

(= Lat. dissonántia; dissonant). Het vals klinken.

1948
2021-03-02
Kramers woordentolk

Vreemde woorden, uitdrukkingen en afkortingen (1948)

dissonantie

v. wanklank; valse toon; samenklank, met onvolkomen versmelting, die een oplossing verlangt.

1923
2021-03-02
Uitheemsche geneeskunde termen

dr. H. Pinkhof, 2e druk 1935

Dissonantie

onwelluidendheid, een voor het oor onaangenaam samenklinken van twee of meer tonen.

1914
2021-03-02
De vreemde woorden

De vreemde woorden, verklarend woordenboek door Fokko Bos.

dissonantie

dissonantie, - v., wanklank, misverstand, oneenigheid.