Wat is de betekenis van dilettant?

2020
2021-12-01
Algemeen Nederlands Woordenboek

Digitaal woordenboek van eigentijdse Nederlands

dilettant

liefhebber; amateur. iemand die een kunst of wetenschap beoefent, niet als vakman met grondige kennis van zaken maar uit liefhebberij. Vaak met negatieve connotatie en dan synoniem met: beginneling, amateur. Voorbeelden: In dit essay wil Droste meer bepaald nagaan wat de betekenisoppositie is tussen "dilettant" en &q...

Lees verder
2019
2021-12-01
Wiktionary

Nederlandstalige WikiWoordenboek

dilettant

dilettant - Zelfstandignaamwoord 1. iemand die een kunst of wetenschap uit liefhebberij beoefent hij had als dilettant al zoveel disciplines beoefend dat het Wikiwoordenboek er ook nog wel bij kon 2. (pejoratief) slechte amateur, prutser, beunhaas, knutselaar Woordherkomst afgeleid...

Lees verder
2007
2021-12-01
Scheldwoordenboek

Geschreven door Marc de Coster © 2007

dilettant

amateur; prutser; beunhaas; geen echte vakman. Via het Hoogduits of het Frans ontleend aan het Italiaans, waar het werkwoord dilettarsi betekent ‘zich verlustigen; genieten’. Dus: iemand die een bepaald vak enkel voor zijn genoegen en niet met de ernst van een vakman beoefent.Dat verraadt eene onvastheid en onzekerheid, waaraan de dilet...

Lees verder
1994
2021-12-01
Vreemde woorden

Woordenboek vreemde woorden

Dilettant

[lt. dilettante, van dilettare, van Lat. delectare = genoegen geven, vermaken] beoefenaar van kunst of wetenschap of vak uit liefhebberij, vaak in ongunstige zin van niet geheel bekwame liefhebber; niet-vakman.

1993
2021-12-01
Vreemd Nederlands

Jan Meulendijks

Dilettant

amateur; ongeschoolde

1981
2021-12-01
Zelfstudie

Encyclopedie voor Zelfstudie

Dilettant

iemand die iets niet als vakman, maar slechts uit liefhebberij beoefent; dikwijls ook minachtend: oppervlakkig beoefenaar.

1973
2021-12-01
Oosthoek Encyclopedie

Nederlandse encyclopedie

Dilettant

[Ital. dilettare, in iets behagen scheppen], m. (-en), liefhebber in de kunst, die een kunst of wetenschap uit liefhebberij beoefent (in tegenstelling tot de beroepskunstenaar, de geleerde); (bij uitbreiding) iemand die slechts oppervlakkige kennis van een vak, een kunst of wetenschap bezit.

1955
2021-12-01
Vreemd woordenboek

Vreemde woorden woordenboek

Dilettant

liefhebber van kunst of wetenschap en die deze kunst niet tot een beroep maakt

1952
2021-12-01
Frysk Wurdboek

Friesch woordenboek

Dilettant

s., pielder.

1950
2021-12-01
Groot woordenboek der Nederlandse taal - 1950

Nederlands woordenboek (7e druk)

Dilettant

(<It.), m. (-en).

1949
2021-12-01
De Kleine Winkler Prins

Kleine Winkler Prins van A-Z

Dilettant

(Fr., van Lat. delectari, zich vermeien), degeen die een of meer kunsten uit liefhebberij en niet als beroep uitoefent (dillettantisme). In 17e eeuws Ital. en 18e-eeuws Eng. noemde men aldus de kunstkenner, -verzamelaar en -bevorderaar. Eerst Goethe onderkende in het D.-isme het gevaar van rusteloze, te gauw zelfvoldane productiedrift, waardoor de...

Lees verder
1948
2021-12-01
Kramers woordentolk

Vreemde woorden, uitdrukkingen en afkortingen (1948)

dilettant

m. kunstbeoefenaar uit liefhebberij; niet-vakman zonder voldoende scholing.

1937
2021-12-01
Koenen

M. J. Koenen's Verklarend handwoordenboek

dilettant

m. -en (It. dilettante, v. Lat. delectari = genot verschaffen: kunst- of wetenschapbeoefenaar uit liefhebberij; niet-beroepskunstenaar of -geleerde, soms met de bijbet. v. oppervlakkigheid); v. ook -e.

1933
2021-12-01
Iedereen

Encyclopedie voor Iedereen

Dilettant

iemand, die een kunst uit liefhebberij, dus met als vak beoefent.

1932
2021-12-01
Muziek

Muziek lexicon

Dilettant

Fr.; amateur. Hij, die een vak, in casu de toonkunst beoefent, zonder de noodzakelijke technische studies te hebben gemaakt. Bijv. een instrumentalist, wien het aan vaardigheid, een zanger, wien het aan goede toonvorming en algemeen muzikale ontwikkeling, een componist, wien bet aan contrapuntische oefening, nauwkeurige kennis der instrumenten etc....

Lees verder
1922
2021-12-01
Wetenswaardig Allerlei

Wetenswaardig Allerlei door T. Pluim, uitgave 1922

Dilettant

Dilettant (Italiaans dilettante = die in iets genoegen schept) noemt men iemand, die de kunst (muziek, schilderen, enz.) beoefent, zonder er zijn beroep van te maken, maar ook zonder een geschoolde opleiding erin te ontvangen. Men kan dus van de kunst van een dilettant niet het hoogste verwachten. Ook iemand die uitsluitend uit liefhebberij een vak...

Lees verder
1870
2021-12-01
Winkler Prins 1870

Nederlandse encyclopedie

Dilettant

Dilettant of liefhebber, afkomstig van het Italiaansche woord dïlettare (beminnen), noemt men den zoodanige, die de eene of andere wetenschap of kunst enkel beoefent uit liefhebberij, alzoo niet om er eene eigenlijke studie een hoofdvak of eene winstgevende zaak van te maken, maar omdat hij er behagen in schept. Mannen der wetenschap en kunstenaars...

Lees verder
1864
2021-12-01
Beknopt kunstwoordenboek

Beknopt kunstwoordenboek, I.M. Calisch (1864)

dilettant

dilettant - m. (dilettanten), dilettante, v. (dilettanten), liefhebber □, liefhebster in de kunst; die eene kunst of wetenschap uit liefhebberij beoefent; kunstvriend

Lees verder