2019-12-14

deugniet

deugniet - Zelfstandignaamwoord 1. een ondeugend kind     ♢ De jonge deugniet was kort geleden voor het gerecht geweest wegens diefstal. Woordherkomst Samenstelling van deug (afgelid van deugen) en niet. Synoniemen belhamel, bengel, kwajongen, schelm

2019-12-14

deugniet

deugniet - zelfstandig naamwoord uitspraak: deug-niet 1. iemand die stout is ♢ de deugniet heeft een spin in de soep gedaan Zelfstandig naamwoord: deug-niet de deugniet de deugnieten het deugnietje Synoniemen ondeugd, rakker, vlerk

2019-12-14

Deugniet

DEUGNIET, m. en v. (-en), slecht mensch; — zeer ondeugende knaap; — scherts, liefkoozend gebruikt tegenover wie ons een weinig plaagt. Deugnietje, o. (-s)