Wat is de betekenis van destructief?

2019
2022-11-27
Wiktionary

Nederlandstalige WikiWoordenboek

destructief

destructief - Bijvoeglijk naamwoord 1. zware schade aanbrengend     ♢ Het eiland werd getroffen door een uiterst destructieve aardbeving. Woordherkomst afgeleid van destructie met het achtervoegsel -ief afgeleid van het Franse destructif of daarvoor van het Latijnse 'destructivus' Synoniem...

Lees verder
2018
2022-11-27
Muiswerk Educatief

Nederlands woordenboek voor onderwijs

destructief

destructief - bijvoeglijk naamwoord uitspraak: des-truc-tief 1. wie de bedoeling heeft om af te breken en kapot te maken ♢ die wilde jongens zijn nogal destructief Bijvoeglijk naamwoord: des-truc-tief ... is destruct...

Lees verder
1998
2022-11-27
drs. Toine van Hoof

AUTEUR VAN HET BRIDGE WOORDENBOEK - "BRIDGE OPZOEKBOEK" (UITGAVE 1998)

destructief

Van een bod: uitsluitend bedoeld om het bieden van de tegenpartij te verstoren. Zie ook: constructief; preëmptief

Lees verder
1994
2022-11-27
Vreemde woorden

Woordenboek vreemde woorden

Destructief

[Lat. destructivus] vernielend, verwoestend.

1993
2022-11-27
Vreemd Nederlands

Jan Meulendijks

Destructief

(destruktief) vernietigend

1981
2022-11-27
Zelfstudie

Encyclopedie voor Zelfstudie

Destructief

gericht op vernietiging; destructie, vernietiging.

1973
2022-11-27
Oosthoek Encyclopedie

Nederlandse encyclopedie

Destructief

bn. en bw., vernietigend, af brekend.

1955
2022-11-27
Vreemd woordenboek

Vreemde woorden woordenboek

Destructief

vernielend

1950
2022-11-27
Groot woordenboek der Nederlandse taal

Nederlands woordenboek (7e druk - 1950)

Destructief

bn. bw., vernietigend, afbrekend.

1948
2022-11-27
Kramers woordentolk

Vreemde woorden, uitdrukkingen en afkortingen (1948)

destructief

verwoestend, vernielend.

1933
2022-11-27
Katholieke Encyclopaedie

25 delen, uitgegeven 1933-1939. Uitgeverij Joost van den Vondel te Amsterdam.

Destructief

Destructief - letterlijk: vernietigend. Wordt gebruikt als uitdrukking voor een bepaalde neiging van het driftleven om een vorm aan te nemen, welke gericht is op het vernietigen van een object. Volgens de psychoanalytische opvatting is de drang tot destructie een uiting van het erotische en egoïstische driftleven. Carp.

Lees verder
1914
2022-11-27
De vreemde woorden

De vreemde woorden, verklarend woordenboek door Fokko Bos.

destructief

destructief, - vernielend.

1906
2022-11-27
wink

Wink's vreemde woordenboek

Destructief

verwoestend.

1864
2022-11-27
Beknopt kunstwoordenboek

Beknopt kunstwoordenboek, I.M. Calisch (1864)

destructief

destructief - bn. verwoestend, vernielend