Wat is de betekenis van curieus?

(<Fr.), bn. bw. (curieuzer, -t), 1. merkwaardig, eigenaardig, aantrekkelijk door bijzonderheid, opvallend- of zeldzaamheid: ik vind het curieus; curieuze gewoonten; een curieus boekje. 2. (Zuidn.) nieuwsgierig.

Curieus wordt vaak gebruikt om nieuwsgierigheid of interesse aan te duiden, zoals in de zin "Hij was curieus naar de uitkomst van het experiment." Het kan ook worden gebruikt om iets te beschrijven dat ongewoon of opmerkelijk is, zoals in "Een curieus feit over vogels is dat sommige soorten migreren over duizenden kilometers."

curieus - Bijvoeglijk naamwoord 1. verlangend om iets te weten of waar te nemen     ♢ Wat ben jij toch een curieus mannetje... 2. vreemd, bizar en daardoor nieuwsgierigheid opwekkend     ♢ Wat een curieus onderwerp is dit, zeg! Synoniemen [1] nieuwsgierig, bel...

curieus - bijvoeglijk naamwoord uitspraak: cu-ri-eus 1. anders dan gewoon, speciaal ♢ ik vind het curieus dat hij altijd de gordijnen dicht heeft Bijvoeglijk naamwoord: cu-ri-eus ... is curieuzer dan ... ...

(bn.) nieuwsgierig.

(Fr. curieux = nieuwsgierig, eigenaardig, van Lat. curiosus = vol zorg (cura), zorgvuldig, ijverig, navorsend, weetgierig] merkwaardig, eigenaardig; opvallend en aantrekkelijk wegens zeldzaamheid.

(kurieus) merkwaardig

zeldzaam, merkwaardig; curiositeit: zeldzaamheid, ook: iets zeldzaams.

1. vreemd; 2. merkwaardig.

zeldzaam, merkwaardig; aardig.

adj., nijsgjirrich.