Beschuldiging
v. (-en), 1. het beschuldigen. 2. dat waarmee men beschuldigt, aanklacht, telastelegging: beschuldigingen inbrengen tegen; een beschuldiging van zich af werpen; een beschuldiging staven, waarmaken.
Van Dale Uitgevers (1950)
v. (-en), 1. het beschuldigen. 2. dat waarmee men beschuldigt, aanklacht, telastelegging: beschuldigingen inbrengen tegen; een beschuldiging van zich af werpen; een beschuldiging staven, waarmaken.
Studenten van onderstaande onderwijsinstellingen hebben gratis toegang
Wiktionary (2019)
beschuldiging - Zelfstandignaamwoord 1. het aangeven dat iemand iets moreel of gerechtelijk verkeerds heeft gedaan ♢ Een beschuldiging van het plegen van een misdrijf. Woordherkomst Naamwoord van handeling van beschuldigen met het achtervoegsel -ing. Verwante begrippen aankla...
Gerelateerde zoekopdrachten
Log hier in om direct te kunnen beginnen met schrijven.
Wil je dit begrip toevoegen aan je favorieten? Word dan snel vriend van Ensie en geniet van alle voordelen:
Voer je e-mailadres in om verder te gaan of Login