Wat is de betekenis van aanwijzend?

2019
2023-01-30
Wiktionary

Nederlandstalige WikiWoordenboek

aanwijzend

aanwijzend - Werkwoord 1. onvoltooid deelwoord vanaanwijzen

Lees verder
2018
2023-01-30
Muiswerk Educatief

Nederlands woordenboek voor onderwijs

aanwijzend

aanwijzend - bijvoeglijk naamwoord uitspraak: aan-wij-zend 1. wat iets aanwijst ♢ met het aanwijzende woord 'deze' wijs je op een de-woord 1. aanwijzend voornaamwoord [woorden die men gebruikt om i...

Lees verder
1973
2023-01-30
Oosthoek Encyclopedie

Nederlandse encyclopedie

aanwijzend

aanwijzend - (het accent wisselt), bn., (taalkunde) aanwijzend voornaamwoord (Lat.: pronomen demonstrativum) is een voornaamwoord dat, zowel zelfstandig als bijvoeglijk gebruikt, iets of iemand aanduidt dat/die of zich dicht bij de spreker bevindt (dit, die) of ver van de spreker verwijderd is (dat, die , gene) zie pronomen.

1950
2023-01-30
Groot woordenboek der Nederlandse taal

Nederlands woordenboek (7e druk - 1950)

Aanwijzend

bn., (taalk.) aanwijzend voornaamwoord, voornaamwoord dat zelfstandigheden aanwijst om ze uitdrukkelijk van andere te onderscheiden, zoals deze, die, dat, gene.

1937
2023-01-30
Koenen woordenboek 1937

M. J. Koenen's Verklarend handwoordenboek

aanwijzend

bn.: een - vnw. b.v. die.

1898
2023-01-30
Van Dale 1898

Groot woordenboek der Nederlandsche taal

aanwijzend

Aanwijzend - bn. (taalk.) aanwijzend voornaamwoord, een voornaamwoord dat de plaatsbetrekking van zelfstandigheden tot den spreker aanwijst.