Wat is de betekenis van aandoening?

2019
2021-02-25
Wiktionary

Nederlandstalige WikiWoordenboek

aandoening

aandoening - Zelfstandignaamwoord 1. ziekte van een beperkt gedeelte van het lichaam De oude vrouw had een ernstige aandoening aan haar longen. 2. ontroering De jongen vrouw moest huilen van aandoening. 3. is de verzameling van symptomen, syndr...

Lees verder
2018
2021-02-25
Muiswerk Educatief

Nederlands woordenboek voor onderwijs

aandoening

aandoening - zelfstandig naamwoord uitspraak: aan-doe-ning 1. probleem met je gezondheid ♢ sommige aandoeningen zijn niet te genezen, zei de arts Zelfstandig naamwoord: aan-doe-ning de aandoening ...

Lees verder
2017
2021-02-25
Wiki

Samenvattingen van Wikipedia artikelen.

Aandoening

Een aandoening is een afwijking van de gezonde toestand van lichaam of geest. Het is een overkoepelend begrip voor de verzameling van symptomen, syndromen, klinische tekens, ziekten, handicaps, letsels en vormen van RSI. Bij het beschouwen van een aandoening kan onderscheid worden gemaakt tussen oorzaak of oorzaken en symptomen. Trauma: letsel met...

Lees verder
2010
2021-02-25
Dokterswoordenboek

Ruim 2300 medische begrippen, omschreven door Jannes van Everdingen en Arnoud van den Eerenbeemt

aandoening

1) Ziekte van een lichaamsdeel; 2) slechte werking van een orgaan of van lichaamsweefsel. De woorden ‘aandoening’ en ‘ziekte’ worden vaak door elkaar gebruikt. Een aandoening is meestal meer een ziekelijke verandering van je lichaam of een lichaamsdeel. Het woord ‘ziekte’ is algemener. Mensen zeggen eerder ‘keelaandoening’ dan ‘keelziekte’. Het ver...

Lees verder
1973
2021-02-25
Oosthoek Encyclopedie

De Oosthoek is een Nederlandse encyclopedie die in verschillende uitvoeringen is verschenen

aandoening

aan'doening, v. (-en). 1. ziekelijke verandering in of aantasting van (een deel van) het lichaam: een — van koorts; een lichte — van de ogen; 2. gewaarwording, lichamelijk of psychisch (meestal het laatste), opgewekt door een bewuste uitwendige of inwendige oorzaak: aandoeningen van vreugde, van wellust, van droefheid; 3. toestand van aangedaan te...

Lees verder
1954
2021-02-25
Medisch

Eerste Medisch Systematische Ingerichte Encyclopedie

Aandoening

hiermede wordt in de geneeskunde meestal een ziektetoestand van een of meer organen aangeduid, ook wanneer de aard of de oorzaak niet (geheel) vastgesteld is.

1950
2021-02-25
Dikke Van Dale

Nederlands woordenboek (7e druk)

Aandoening

v. (-en), 1. ziekelijke verandering in of aantasting van het lichaam of een zijner delen: een aandoening van koorts, een lichte aandoening van de ogen; 2. gewaarwording, lichamelijk of psychisch (meestal het laatste), opgewekt door een bewuste uitwendige of inwendige oorzaak: een aangename aandoening van warmte doortintelde mijn leden; aa...

Lees verder
1936
2021-02-25
Koenen woordenboek

Koenen woordenboek 1936

aandoening

v. -en (1 min of meer ziekelijke indruk van het lichaam of een zijner delen en het daardoor ontstane gevoel; 2 indruk van de ziel en het daardoor ontstane gevoel; gemoedsverandering): 1 een-der hersenen, een - van koorts; 2 -en v. vreugde, smart (meestal meerv.); zonder bepaling van het gemoed gezegd, heeft dikwijls de bijbetekenis van iets dro...

Lees verder
1908
2021-02-25
Vivat

Schrijver op Ensie

Aandoening

(Fr.: émotion, Duitsch: Gemütsbewegung, Eng.: emotion) toestand van het pijnlijk getroffen gemoedsleven en van tijdelijken aard.

1898
2021-02-25
Van Dale 1898

Groot woordenboek der Nederlandsche taal

aandoening

Aandoening - v. (-en), min of meer ziekelijk gevoel van het lichaam of een zijner deelen: eene aandoening van koorts; eene lichte aandoening op de oogen; iedere geleidelijke verandering (klein of groot, aangenaam of niet) in den gemoedstoestand van den mensch: aandoeningen van vreugde, van wellust, van droefheid,...

Lees verder