Waardecreatie wat is de definitie & betekenis

Waardecreatie ontstaat voor de klant in de mate dat de onderneming producten/diensten levert die tegemoet komen aan de behoeften van de klant en die dit doen op een wijze die in overeenstemming is met de preferenties van de klant. Waardecreatie leidt uiteindelijk tot ondernemingswaarde(n), bijvoorbeeld winst of cashflow.

Binnen het strategisch competentiedenken omvat de creatie van klantenwaarde vijf stappen, te weten: 1) het inschatten van de behoeften van de klant, 2) het inschatten van de preferenties, 3) het bedenken van producten/diensten. 4) het realiseren van producten/diensten en 5) het aanbieden van de producten/diensten.
Duurzaamheid en duurzaam ondernemen vraagt om het organiseren van meerdere soorten waardecreatie, te weten: 1) meervoudige waardecreatie: transacties creëren tegelijk sociale, economische en ecologische waarde, 2) gedeelde waardecreatie: bronnen en resultaten worden gedeeld, net zoals kosten en baten en 3) collectieve waardecreatie: activiteiten worden gezamenlijk bedacht en uitgevoerd.

Waardecreatie leidt uiteindelijk tot waarde voor de onderneming en een onderneming dient de ondernemingswaarde te distribueren naar de verschillende belanghebbenden (stakeholders) van de onderneming. Waardedistributie vormt een noodzakelijk complement van het proces van waardecreatie.
De beschikbare ondernemingswaarde stelt bedrijven in staat om bestaande middelen te versterken, te herschikken of te (re)organiseren. Denk hierbij aan gebouwen, infrastructuur, personeel en technologie. Maar ondernemingswaarde biedt eveneens de mogelijkheid om via belanghebbenden middelen te verwerven die de onderneming niet zelf op kan bouwen (bijvoorbeeld grondstoffen), niet zelf op wil bouwen (omdat leveranciers de middelen efficiënter beschikbaar kunnen stellen) of niet zelf op mag bouwen (zoals vergunningen en infrastructuur). Zo kan de onderneming winst gebruiken om bijvoorbeeld nieuwe personeelsleden (met unieke, nog niet voorhanden zijnde kennis) aan te werven, om aandeelhouders, banken en kredietverstrekkers te motiveren om blijvend investeringsmiddelen beschikbaar te stellen, om nieuwe leveranciers aan te trekken of om betere leveringsvoorwaarden te verkrijgen.