Amnesty International

Ontleend aan de encyclopedie van de mensenrechten

Gepubliceerd op 12-06-2015

2015-06-12

Eenzame opsluiting

betekenis & definitie

Eenzame opsluiting is een gevangenisregime waarin een gevangene geen contact heeft met andere gevangenen. Tot de moderne tijd zaten gevangenen in de regel met meerderen in een cel. Eenzame opsluiting in bijvoorbeeld kerkers gold als een zware straf en leidde vaak tot dood door honger of verwaarlozing.

Eén persoon op een cel geldt in veel westerse landen als de regel: het waarborgt de privacy van de gevangene en beschermt tegen geweld. Maar 'eenzame opsluiting' die gepaard gaat met isolatie van bijvoorbeeld geluid, licht en andere signalen van de buitenwereld staat gelijk aan isolatiefolter.

Moderne westerse gevangenissen kennen in de regel een systeem van individuele opsluiting, maar met veel gelegenheid tot onderling contact. Eenzame opsluiting zonder die contacten geldt als disciplinaire straf en wordt soms ook gebruikt voor detentie van bijzonder gevaarlijk geachte (politieke) misdadigers. Amnesty stelt dat eenzame opsluiting vaak gelijk staat aan marteling of wrede behandeling.