Gouden Balansregel betekenis & definitie

De Gouden Balansregel is een financieel ongeschreven regel die stelt dat de looptijd van bezittingen (debet op de balans) in hoge mate gelijk moet zijn aan de looptijd van het vermogen (credit op de balans). De regel ziet derhalve toe op een optimale balansverhouding.

De Gouden Balansregel houdt in dat vaste activa (bezittingen die worden aangehouden voor langer dan 1 jaar) gefinancierd dienen te worden met langlopende passiva, te weten eigen vermogen, voorzieningen en lang vreemd vermogen. Vlottende activa (bezittingen die minder dan een jaar worden aangehouden) dienen gefinancierd te worden met vlottende passiva.

Om aan de Gouden Balansregel te kunnen voldoen, zou dit in de meest pure vorm leiden tot een een-op-eenfinanciering: voor elke activapost een aparte financiering. Echter blijkt uit de praktijk dat om pragmatische redenen veelal per activagroep een bijpassende financiering wordt gezocht.

In een onderzoek van een kredietverstrekker naar de financiƫle gezondheid van een organisatie is de eerste analyse die wordt gemaakt op basis van de Gouden Balansregel. Middels twee ratio's kan worden berekend of aan de Gouden Balansregel voldaan is:

Bruto werkkapitaalratio (BWK-ratio) = vlottende activa / vlottende passiva
Gouden Balansregel-ratio (GBR-ratio) = vaste activa / (eigen vermogen + voorzieningen + lang vreemd vermogen)

Voor de BWK-ratio geldt een minimumnorm per branche. De omvang en samenstelling van de onderdelen van de vlottende activa kunnen per sector sterk verschillen. Bij voorkeur liggen de uitkomsten van de GBR-ratio tussen de 0,5 en 0,8. Bij een uitkomst beneden de 0,5 is er een tendens naar overliquiditeit; een uitkomst boven de 0,8 duidt op een tendens naar mogelijke illiquiditeit.