Agrarisch Encyclopedie

Veerman (1954)

Gepubliceerd op 21-01-2021

Chemie

betekenis & definitie

is een ander woord voor scheikunde. De c. is een onderdeel van de natuurwetenschap; de chemicus, de scheikundige, hij, die c. beoefent, onderzoekt de samenstelling en de veranderingen van de stoffen, die zich aan hem voordoen en waarvoor zijn belangstelling is opgewekt.

De stoffen uit de natuur vormen een onuitputtelijke bron daartoe. Bijzondere methoden van onderzoek en hulpmiddelen staan hiertoe ten dienste. Het onderzoek naar de samenstelling en de veranderingen, die stoffen kunnen ondergaan, heeft er toe geleid nieuwe stoffen te maken, die wederom het uitgangspunt voor verder diepgaand onderzoek werden.Men maakt onderscheid tussen anorganische en organische scheik., die elk weer in verschillende onderdelen uiteenvallen. Tot de organische c. worden de koolstofhoudende stoffen gerekend, waarvan vele vertegenwoordigers belangrijke bestanddelen zijn van plant en dier. Hoewel vele koolstofhoudende stoffen niet in dier of plant worden aangetroffen, behoren zij dus toch tot de organische scheikunde. Stoffen waarin geen koolstof voorkomt, rekent men tot de anorganische scheikunde.

Volledigheidshalve moet vermeld worden, dat er koolstofhoudende stoffen zijn, die men bij de anorganische scheikunde onderbrengt, b.v. de carbonaten (koolzuurzouten). Chemische processen hebben in alle tijden een grote rol gespeeld. In de vorming van gesteenten en metalen op aarde, bij de landbouw, voeding, kleding-industrie, woningbouw enz. herkent men scheikundige processen, evenals in het ontstaan van petroleum en steenkool. In de moderne chemische fabrieken worden talloze producten uit min of meer samengestelde grondstoffen vervaardigd.