Accounting

Accounting begrippen omschreven door redactie Ensie

Gepubliceerd op 12-10-2016

2016-10-12

Economische levensduur

betekenis & definitie

De economische levensduur is de maximale periode waarin een productiemiddel, bijvoorbeeld een machine, economisch verantwoord gebruikt kan worden. Op het moment dat de kosten die nodig zijn om een productiemiddel draaiend te houden de ingecalculeerde kosten overtreffen, is de economische levensduur beëindigd.

De kosten om een machine draaiend te houden kunnen bijvoorbeeld voortkomen uit slijtage of een hoger oliegebruik. Deze kosten die hoger zijn dan de ingecalculeerde kosten worden ook wel complementaire kosten genoemd.

De economische levensduur kan ook beëindigd worden wanneer er op de markt een nieuw productiemiddel verschijnt waarin de jongste technische kennis in is verwerkt. De economische levensduur komt tot uitdrukking in de afschrijving van de investering in het productiemiddel. Een machine kan bijvoorbeeld in tien jaar tijd worden afgeschreven.

De afschrijving kan dan berekend worden door middel van een lineaire afschrijving. De aanschafwaarde wordt dan gedeeld door de economische levensduur. Stel dat een machine €10.000 kost en de economische levensduur is vijf jaar, dan wordt er elk jaar €10.000/5= €2.000 afgeschreven. Op het moment dat deze vijf jaar voorbij zijn is ook de economische levensduur beëindigd. De kosten om de machine draaiende te houden worden dan hoger dan de vooraf ingecalculeerde kosten.

Het productiemiddel kan vervolgens nog wel gebruikt worden maar is aan waarde verloren. In veel gevallen kan het productiemiddel verkocht worden aan een bedrijf waar minder hoge eisen gesteld worden. De periode totdat het product echt kapot is wordt ook wel de technische levensduur genoemd.