Jurisprudentie | definitie & betekenis

door redactie Ensie

Jurisprudentie, letterlijk rechtsopvatting, is het geheel van uitspraken die door (Nederlandse) rechters zijn gedaan.

Jurisprudentie is dus een verzamelterm. Het gaat om uitspraken, arresten en vonnissen die gedaan zijn door rechters van rechtbanken, het gerechtshof en de Hoge Raad. Het doel van jurisprudentie is om de rechterlijke uitspraken systematisch te kunnen verdelen om zo wetgeving te bundelen. Dit is belangrijk, want vorige uitspraken zijn (in Nederland) een rechtsbron. De jurisprudentie vormt een richtsnoer voor latere uitspraken, rechters kunnen teruggrijpen op vorige beslissingen. De rechter in kwestie zal meestal aansluiting zoeken bij de gangbare rechtsopvatting. Dit fenomeen wordt ook wel precedentwerking genoemd. De reden hiervoor is om rechtsongelijkheid en rechtsonzekerheid te voorkomen. Daarom wordt deze jurisprudentie vastgelegd. Deze worden gepubliceerd in de Nederlandse Jurisprudentie (NJ).